InLib. tcrtium Diofcoridis. 



MELILOTVS, SIVE SERTVLA CAMPANA. 



7*9 



10 





*«p«. MARVM. CAP. XLII. 



MArum herba cognita uulgo,furculofa,flore origani,folijs multo candidioribus,florc a odorario- a , 



rc. Vim habet fifymbno con/imilem:fubitringitenim,&modicecalfacit.Quadecau{aillitu j^.Jdorato?" 

 ierpentia ulcera fiftit,& in calidas illitiones additur.Iuxta Magnefiam,& Tralleis copiofiflima gignitur. 



ETfi Galenus inter fimplicia medicamenta nufquam , quod equidem inuenerim,Mari meminerit ; hbro tamen primo de 

 antidotis in Hedycbroi compofitione eius mentionemfecit, cum itafcnbit . Mti bedychroi defcriptiones reperiuntur, Mari measio 

 qu<e neque Umaracummque Marum prorfus habcnf.qu&dam aherutrum tantum continent . Tfeque enm duo hm omnes ex Galeno - 

 nofcunt unguentarij,eo qub d berbas foltim e Creta adueclas emant una cumfeminibus, atquefucas . Ego uerb & eafdem 

 berbasfcio in ^ifia nafci, ac in alijs quidem regionibus raras cfje , in Cy^tco ataern frequentes . In Itaiia quoque ut & alias 

 tjuafdam hcrbas,ita ejr ^mxracum tiidi , qu&odore mnltum d Marofuperatur . Marum enim ualdi rcdokt , putaretq; 

 altquisfola nominis appellatione duclus,unguentum amar.icinum,quod m Cy%icofaciunt,amaracipUirimum capere,ftcq; 

 forfitan ab antifits unguentum conficiebatur,fed nnncfolhn marum tmponmt . Hanc herbam aliquoties cum ipfe degu- 



