I 19 I 



«hrm tabulae motum referentes ab iilis regulis non recedere 

 ^videiTtur : fin autem , vti in Luna flt , excentricitas prae- 

 terea variabilis affumi, atque ctiam aequatio aliis corre> 

 ctionibus indiget , irregularitas maior adeffe cenfetur. Nifi 

 lgitur iftae irregularitates admodum fuerint enormes , eae 

 commodifiime ita •definientur , vt motu quodam regulari 

 -a vero minirnc difcrepante , tanquam fundamento confti- 

 tuto, aberrationes ad continuam mutationem, tam linea» 

 «abfidum, quam excentricitatis , ipfiusque orbitae , rcuo- 

 centur. Hoc ergo inftitutum Cel. Au&or, poftquara 

 lam alio modo moturn Lnnae , perturbationesque Saturni f 

 inueftigaflet , in hac differtatione omni ftudio profequitur, 

 cum id ad calculum Aftronomicum maxime accom- 

 modatum videatur. Cum antem irregularitates motui fefe 

 immifceant , fimulac vireb foilicitantes non ad punctum 

 fixum diriguntur , neque quadraris drftantiarum ab eo 

 fuerint reciproce proportionales , inueftigationem ita in- 

 ftituit , vt praeter talem vim quadrato diftantlae Teripro- 

 ce proportionalem , vnde mottis omnino xegularis cffet 

 proditurns , Planetam infuper ab aliis quibuscunque viribus 

 ibllicitari concipiat. Ad quarum effeet-iim cognofcendum 

 primo examinat cafum , quo planeta hactenus motu regulari 

 latus fubito a vi externa ictum reciperet, coque deinceps 

 aliam orbitam defcribere adigeretur , quae quanttrm a pri- 

 Hina cum ratione pofitionis lineae abfidum , tum excen- 

 tricitatis , tum vero etiam ratione axis , feu parametri , fit 

 difcrepatura , fedulo exquirit. Deinde hunc ictum infinitc 

 paruum facit , fingulisque momentis repcri vtcunque con- 

 cipit, quandoquidem perturbationes a viribus quibuscun- 

 c 2 qu« 



