2C4 RESOLFTTONES PROBLEMATFM 



M , quae efl M C , produdta occnrrat tangenti huic i» 

 E v at q lle ob rimiliatriauguIaPMC^DCE^erit^-^; 

 ■vnde praecedens menfura ponderum abfblutorum hoc 

 etiam exprimi poteft. modo ,, vt illa effe debeant in ra,- 

 tione §f. 



§. IX» Ex puncto N- ducatur alia directio leclii 

 alicuius in centrum fornicis^ BNC , et vocetur anguli 

 ECD finus m y cofinus n , pohta finn toto = i ° at- 

 que erit i :CB=:^:BD r vnde CB'=.~ *, fitque 

 ctiam ND dimidius> tholus ,, etcuneorum fwgulorum iun> 

 &urae in centrum C continuatae ,, faciant an&ulos aequa> 

 les MCN ; atque erit nunc angulus MCN duplus ipfi- 

 us NCD j et finus MCN ~^^mn r ex; elementis Tri- 

 gonometriae. Habetur hinc *m n : B E = n : C E = ~- 

 Cum adeo effe debeat pondus abfolutum in N ad pon- 

 dus, abfolutum in M =r §| : : §-f = CB : C E. (§. VIII.) „ 

 crunt eadem pondera inter (e vtl ^p : ~ — RD- : ~^ 

 aBD:BE:=:Bl:BE, fi NDH ftierit tholus integer r 

 ct NCH ipfius. angulus. Idem ratiocinium extenditur 

 ad! omnes: reliquos cuneos r fi horum fingulorurn angull 

 m centro C fuerint aequales , quare patet exinde Theo* 

 jrema De lct Hirii r Traite de Mechaniqus r Prop. cxxv,, 

 yondera cuneorum abfoluta effe ini ratione difFerentiarurm 

 tangentium angulorum % quos faciunt lecti continuati fn 

 centrum , ; qui nempe anguli omnes; fupponuntur inter fe 

 aequales. Qiiod vero Theorema De la Hirius, de fola 

 circulo ,, et longe diuerfa al> hac noftra methodo demon- 

 jBpauit. Sed memorabik fuit hoc inuentum f cum indc; 



