no ORDO AVIVM. 



Fam. VII. Nvmenivs £ Falconellvs Pvniceo Viridis; Ardeae 



JJJ. specie, Marfiiu t. 20. ©runcr SSraacber. 



x ^' VIII. Nvmenivs Svbaq^vilvs. Falconellus Gesn. Aldr. Marjiili 



rr.' 1. 19. coiore furvo. 2$raunrol)tcr SSraadjer* 



u - IX. Nvmenivs Holosericvs; Gallinago fylveftris aquatica Bes- 



leri: „Rarahaec avisinlocis paludofis victum quaeritans , colore atro & 

 rufFo per totum corpus inftar holoferici f plendefcente ; roftrum oblon- 

 gunr, quodammodo incurvatum, crura alta & fufca, digitos longos habet. 



b. merops. 3mben:«SBoljf. Stenen--graj^Jpcu:Q3ogcl; 



^)CU--9Kcl)Cr, Arquata in defertis. 



X. Merops fim-pliciter. Mepe^', Apiafter, Gesneri. The Bee Eater 

 VVill. Albin II. 44. BeUon. p. 225. Charletonus optimam figuram com- 

 municavit; vide Aviar. Bareitb. vivis coioribus ; luteo, furvo, ferrugi- 

 neo, ukramarino albo & fubrubro ; cauda producla. Albin. hanc avem 

 fceminam effe putat Apiaftri bengalenfis III. 30 ; fed fallitur ; quod fcemi- 

 na II. 44. non in Pomerania vel in Pruflia, mas vero III. 30. non in Ben- 

 gala habitare velint. 



XI. Merops Cinerevs. Avicula de Quauhcilui dicla; cauda lon- 

 ga; Seba I. p. 50. t. 31. n. 10. ©raUCr SSienen-^raf* Ruberrimis fla- 

 visque maculis ; ex uropygio duae rubrx longaeque pennae procedunt; pe- 

 ctus venterque fulphurea rubro funt infedta ; capite cinereo, rof tro viridi. 



XII. Merops Alter; ©ecfct)U?a(m , Gesn. Meropi congener, 

 AJdr. VVill 



XIII. Merops Brasiliensis. Pica brafilienfis, Sebne I. p. 102. t. 66. 

 ri. 1. Roftrum longum , fubincurvum, acuminatum, pedesque cum digi- 



tis flavi funt. SRubinoJane. 



C VPVPA. Arquata ftercoraria. QBStCbt)l>ff. ^Cl)tt)at)n* 



XIV. Vpvpa fimpliciter. Exog; Gallus lutofus; Gallinaceus fterco- 

 rarius, Scbwenk. Aidr. Gesn. The Hoop, or Hoope, VVill The Cock 

 Hooyz Albin II. 42. The Hoop or Hoope Hen, Dupe Id. 43. Ubique 

 nota avis, crifta vefteque variegatis. 



XV. Vpvpa Manvcodiata. AvisparadifiacaManucodiata, eriftata, 

 orientalis, rariftima, Seba I. 48. t. 30. n. 5. Plerumque aves cauda longa 

 apud autores, in primis apud Sebam, prout fupra diximus, Manucodiatae 

 & Paradifiacac vocantur. ©Cbtt>arf3^amm. 



Ex uropygio procedunt fiiper caudam dus furvae pennae; cauda me- 

 diocri, qusdruplo longiores truneo avis, unde Paradiflaca audit. In ca- 



pite 



