2oa DE HYBERNACVLIS 



vifa differentias dari quatuor, omnes unius generis. Prima: Hirundo 

 ,§ft domeftica, urbica, $a\\fy-®\dHl£i\m<$mfttV<&<b\Vaibt; de qua 

 Hejyckius: venit Hirundo albo ventre &nigro dorfo, pulchra tempora 

 adduccns & pulchros annos. Secunda: Hirundo ruftica: £HdllCf)-^ilU= 

 f C!V(5cl) WfllbC Martinet , Bellon. gula rubra rubrisque maculis ad nares, 

 ftramine nidum confolidans; Tertia: Hirundo riparia, torque alba; 

 ^rb'(5an^-'Q03aiTvt : @4)WfllbC, profundas cavitates in littoribus abru- 

 ptis, montibusque arenofo-argiliofis fodens, minima. Quarta: Hi- 

 rundo muraria, faxatilis five fpeluncaris; Apus; tota nigrefcens; alis 

 longiffimis; maxima; terram nunquam frequentans, SKttUCC^CfyWAlbC* 

 Secunda fub pontibus quoque in civitatibus nidulatur, unde nonnulli 

 quintam fpeciem dixerunt ; verum eft eadem, quse nidos vel in caminis 

 vel in atriis rufticorum ponit. De Hirundinum Tribu I five Caprimul- 

 go ( ordo §. jy ) cauda asquabili hoc loco non dicturi. Omnes non niii 

 variis infeftis vefcuntur. Omnes capite, roftro, rictu, alis, pedibus to- 

 taque facie fibi invicem fimiles funt ; folummodo cauda differt Gens I 

 a II, quod illa pennis cauda: aequalibus longitudine, ' hxc cauda divifa vel 

 forcipata i. e. mediis quibusdam cauda: pennis brevioribus prse reliquis 

 gaudent, vel prout americana Catesbeji, cauda in extremis pennis quafi 

 aculearis (§. XL) & tamen divifis. 



§. XLII. 

 Articvlvs III. 

 QVID JVXTA MORES HIRVNDINVM INTRA TER. 



MINOS POLONIARVM ET PRVSSIAE STABVLANTIVM EX- 



PERIENTIA ET DOCTOS ET INDOCTOS 



DOCEAT? 



Quod plurimae aves , quae re vera migratoriae non funt, in Polonia 

 ac Pruffia, & ubinam locorum, pro diverfis moribus fuis, vel fecundum 

 genera vel ipecies hyeme libero aere fruantur, quodque rurfus aliae fub 

 faxis & radicibus arborum depofitoria fibi parent, unde pro vidtu quae- 

 rendo exire eoque redire poifint, alix yero fecundum probabiles rationes - 

 veritati proximas vel in cavis arboribus, vel fri terra (4) fe condant, ad- 

 que inftar infedlorum lethargiam morti proximam contrafiant, placando 

 languidos fopore artus, nullaquefame preffae, alto tamen fomno oppref- 

 fae, requiefcant, usque dum propitius fol contractiim per brumale tem- 

 pus lentorem kerum folvat, fanguinem ad circulationem naturalem redi- 



gat, 



