CICONIARVM. 227 



§. LVIII. 



Domiitus Tafxor Zorn II. p. 159 temerarios vocat, qui Ciconias cx 

 aqua extraifris vidiife fingunt, quando fortuito ejusmodi aves verno tem- 

 j>ore fclopo necatas, vel cafu fuffocatas in aqua invenerunt; (£iittcje, inquit, 

 ffnb fo fecf, \>c$ fte v>orcje6en, fk Ija&en <3torcfie mit etcjenen Sutcjert au$ 

 t>em SBaffer $icl)ett cjefcfjen, ooer roo&I fef&(l fjeraue' cjcjoejen, roenn fte etroa 

 tm §rftjaf)r oon nncjefcf)r einen cjefdjoffenen ooer fonjr beruncjfucften 6et; eu 

 ttcm SBaffcr CjefuitDen» Profecf o seque dura ac Catesbeji & Edwardi fen- 

 tentia ( §. 27. ) ne me feriat, non inficior, ejusmodi homines perfricfam 

 frontem habeie ; fed non eft quxftio de Ciconiis vemalibus, neque de 

 necatis primo vere aut alio acerbo cafu concufTis. Ubi Ciconia primo 

 vere necata fuerit fclopo, vel in aqua fufFocata, necefTe eft prsefupponere, 

 quod domijamfuerit, <3r, undecunque jdt, adnidumjamredierit. Quse- 

 ftio eft de hybernaculis Ciconiarum, Quodfi vero Ciconia menfe Fe~ 

 bruario fub glacie ex aqua, mepraefente vel abfente extracfa mihique fue- 

 rit oblata , nec in itinere w glaciem conftipata, ut in tepidario ad vitam 

 revocata fit, officia muneratoris minime criminarer. Poftquam vero re- 

 verend. Dn. Zom hiftoriam Hirundinum jam antea ad anilia retulerit, & 

 illos, qui talium narrationum fide capti, homines fuperftitiofos dixerit, 

 immediata fuperioribus verbis fequentia addit : 



-,,roie tn 6erttfjmfer uno ancjefefjener Sttanner ©chrtfffeit, ote e$ 

 „aucf) v>on r)6ren facjen unt) auf Srauen fja6en, jplejje £)tncje ju 

 „ftttoen ; $. e. tn oeg Olai M. efjmafjttcjen (£r|6ifd)0p ju Upfal 

 „Hiftoria rerum feptentrionalium, ;u 23afet Cjeortttf t p. 732 00U 

 „t>emjufammen cje6afften^fumpen<Sd)roaf6en, t>ie man au$ t>em 

 „5BafTcr cjejocjen, fo iff Uin < 2Bun6er, t>a§ etntcje mit otefem 

 „33onu'tl)ril etngenommeu, e$ mtt alftm (jrnft cjeejen anoere 

 „t^aupten;„ 



Et nihilominus tamen Olaus M. tamdiu veridicus manebit, non fa- 

 bulator, quam diu in Suecia, inPruflia &in univerfo feptentrione dijcreti, 

 docti & circumjpecti viri non defuerint, & quamdiu Olai M.effata ipfa ex- 

 perientia comprobafle ac quotannis quibusdam in locis comprobare non 

 cefTaverit. Non facile expellerem dubitationem, ficubi Vir Reverendus 

 poftularet, Petinotheologiam fiiam ob titulum infallibilitatem habere, 

 feque ipfum nihil ex auditu nihilque ex praejudicio tenere, hinc fibi ia 

 fingulis ipun&is pia?n fidem deberi, quam tamen Dominus Paftor Archie- 

 fijcopo Upfalienfi de rebus feptentrionalibus bene merito abnegavit. Quam- 



Ff 2 diu 



