L i b. IV. Tlanta ImperfeBa. r o5 



D. Plukenet. Almag. trifoliatam vocat : an fit aitera fpecies, vel fummitas forfan fioreicens, 

 nefcio ; quam in Hortc L. B. enutritam vidi folio erat vulgaris divifura.' D. Sherardas. 



P. 160. Ad Cap. DeUrtica. 



Vhntx fequentes in multis a fe invicem, & ab Urticis Europais differunt. Secmda, Tertia, 

 Septima, & Otlava fpecies fru6tu funt tricocco, & aliarum fortaife nonnullse quarurn fru&us 

 non obfervavit D. Sloane, quo cum Ricino conveniunt, & abUrticis Europais differunt. Jshtar- 

 ta fpecies, ut & OBa-va fructu racematim in pediculis tenuibus & velut funiculis e foliorum 

 alis egreffis nafcente cum Urtica Europaa conveniunt, differunt ab eadem quod inertes fint. 

 Sexta fcfeptima fpecies ab Urticis Europais differunt non tantum quod mites feu inertes fint, 

 fed & fiorum fru&uumque fitu in fummis caulibus fpicatim congeitorum. 



Omnes ad Urtica Genus referendas cenfuit D. Sloane, ob convenientium quam cumUrticis 

 habent in foliis reliquaque facie & habitu externo ,• quantumvis Botanici nonnulli eas quae 

 fruitu tricocco funt ad Rkinum referre maluerint. Ego equidem, quod ad illas quse foliis & 

 fru6tu racemofo in pediculis tenuibus e foliorum alis egreffis cum Urtica conveniunt, cum 

 D. Sloane plane fentio, ad Urticas referendas effe, non obftante quod fru&us tricoccos fit. De 

 iis autem qua: in fummis caulibus flores geftant conglomeratos, dubito annon potius novum 

 Genus conftituendum fit. 



Hinc autem patet vim urentem non effe Urtica: in genere notam propriam & fpecificam, 

 cum nec omnibus Urticis communis fit ; nec folis propria, fed ad Urtkas Europceas reftrin- 

 gendum effe. 



i. Urtica urens arborea, foliis oblongis anguftis Slon.Cat. Jamaic. 

 D. Sloane. 



Quem defcripfi frutexjunior videbatur, ad 8 tamen aut novem pedum altitudinem affur- 

 gebat, trunco tereti, recfto, lignofo, digiti minimi craffitudine, corticelsevi, fufco, obtedoj 

 verfus faftigium folia aliquot retinebat, alternatim pofita, pediculis f- uncis partem longis in- 

 fidentia, 3, 4ve digitos longa,- media latiffima parte f circiter digiti lata, circa margines 

 asqualia, nifi quod unica parva, acuta lacinia folium velut auriculatum efficeret (quod ta- 

 men in foliis nonnullis defiderabatur & fortaffeaccidentarium erat) A pedicuio ad medium 

 ufque fenfim dilatabantur, inde decrefcebant, in acutum definentia. Coloris erant obfcure 

 viridisj pronaparte coftas aliquot elatas oftendentia. Superficiei toti & marginibus multa» 

 innafcebanturipinulce, valde (ut mihinarratum eft)urentes ,• adeoqueferocesvidebantur,ut in 

 memetipfo experimentum facere vererer ; fed caute admodum fummitatem fruticis decerpir, 

 & exiccavi. Florem 8zfruffum tum nondum protulerat, adeoque eos nunquam vidi. 



Ultra fluvium Rio Cobre dicr.um, interarbores infylvisprope CfjC 3UHgcl£ crefcentem col- ucm. 

 legit Defcriptionis autor. An frutea hic ad Urticam referendus fit dubito, cum folia alter- 

 natim nafcantur, nec flore fru&umve vidit D. Sloane. 



2. Urtica ramofa fruticofa anguftifolia, fru&u tricocco Slon. Cat. Jamaic. An Pino 

 Brafilienfibus Marcgrav. Pino five Urtica urens Pifon ? 

 D. Sloane. 



Caule affurgit angulofo, lignofo, cortice ima parte fufco, fumma viridi, obdu&o, fpinu- 

 lis ferocibus plurimis rigidis minaci, foliis hinc inde alternatim exeuntibus, in pediculis fe- 

 muncialibus, confimilibus fetis rigidis urentibus obfitis, 3 uncias longis, vix unam latis, pro- 

 pe bafin rotundam, unde paulatim anguftantur ad apicem ufque, in puncbum definentia,- ad 

 margines profunde ferratis, non multiim pilofis. Prope fummos ramulos ex aiis foliorum 

 exeunt Pedkuli tenues, fefcunciales, quibus adnafcuntur frublus : primo parvi admodum & 

 tricocci, magnitudine poitea proficientes, pilis longis innafcentibus afperi. Unaqusque 

 ceilula fubrotunda/«w« unicum fatis grande, ftriatum, rotundiufculum continet. 



In Caribbearum infuiarum aliqua, nefcio qua, eam inveni j urentem effe fidenter affirma- 

 re non aufim, Pino tamen Pifonis effe exiitimo. 



3. Urtica racemofa fcandens anguftifolia, fru&u tricocco Shn. Cat. Jamak. An 

 Valli Scorigenam H. M. part. 2. p. 79 ? An Urticaffolia Jamakenfis tricoccos 

 Muf. Corten. PluL Almag. p. 393 ? 

 Sloane. 



Caulis huic lignofus, rubefcens, ftriatus, nqnnihil angulofus velut Urtics, arbori aut plan- 

 tx cuicunque vicina:fe circumvolvens, & ad 6, ^ve pedum altitudinem enitens, corticelen- 

 to, Cannabino aliquatenus fimili, veftitus,- fumma parte in plures, 2, ^ve digitos longos, 

 ramulos, divifus,/o/z«creberrimisobfitos, nullo ordine poiitis, pediculis femuncialibus, afpe- 

 ris infidentibus, unciam longis, dimidiam latis, ad baiin fc. rotundam ubi latiffima, indc fen- 

 fim anguftatis donec in pundum^ tandem definant, ad margines profunde incifis, & pilis uren- 

 tibus denfis, undique obfitis, Urticarumvulgarium in modum. Exalis foliorum exeunt fiorum 

 herbaceorum racemuii ut in aiiis Urticis. quibus fuccedunt vafcula feminaiia tricapfularia, 

 fingulis capfulis fingula femina fubrotunda rubentia continentibus. 

 In frutetis pratorum circa urbem S. Jago de h Vega copiofe oritur. Um ' 



4. Urtica 



