,oz Historia Plantarum. 



io. Stachys exotica,, Lychnidis coronari^ foliis & effigie Vluk. Almag. Bot. An St. Lufi- 

 tanica quorundam Lob. ico ? 



ir. Stachys ampliffima., Verbafci foliis., floribus albis parvis non galeatis, fpica Betonicx. 

 Ex Infula Canarina : Ar-vida Saha incolis, & noftratibus,, (®t)e &>S\QZ'@LtCZ i. e. Sal- 

 via arbor nuncupatur Fluk. Almag. Bot. T. 322. F. 4. Hujus meminimus in Cap. de 

 Salvia. 



12. Stachys Canarknfis frutefcens, Verbafci foliis Tournefortii Hort. Amfi. rar. P. 2. 



Huic e radice dura, fibris onufta Caules exfurgit ere&us, lignofus,, tomentofus., rotundis an- 

 gulis 4dratus, nodulatus, in cubitalem & bicubitalem altitudinem., ramulifque oppoiiris denfo 

 tomento obfitis fruticefcens. Folia bina & bina decuffato ordine proveniunt, pediculis unci- 

 alibus & biuilcialibus infidentia, latitudine triunciali,, oblonga, e rotunda bafi in mucro- 

 nem deiinentia., ambitu crenata, rugofa-craffa,, fuperius viridiora, inferius (cofta venifque 

 eminentibus) denfa lanugine obfita. Summis ramulis per intervalla denfiiis verticillatim in- 

 nafcuntur flores, omnino candidi, tubulofi, breves, oris apertis, & in 4 partes pene atquales 

 divifij qui fpicam longam conftituunt. Poft horum exanthefin femina fubrotunda, fufca, 

 quaterna fundo calycis brevis, tomentofi conduntur. Folia, lignosique caules per totam 

 hyemem in hybernaculo perpetuo virent. D. Bobart. 



23. Stachys latifolia major, foliis obfcure virentibus, flore galeato ferrugineo Fluk. Al- 

 tnag. Bot. Nihil aliud eft quam Pfeudo ftachys Alpina C. B. pn. & pod. Salvia Al- 

 pina Tab. icon. 



14. Pfeudoftachys Menthae cattaria: folio Bocc. Muf.p". rar. T. 5-8. 

 Bocc. 



Haec planta Alpes & montes amat : incana eft tomentofa, foliis finuatis, Mentha: catta- 

 ria: valde fimilibus. Spica*, verticilli, & femina ad Pfeudoftachyos genus pertinere demon^ 

 ftrant. Prope vicum Sefiok fub Cimone di Fanano obfervavi. 



1 j. Stachys Scordiodes peregrina five Sideritidi affinis ex India Orientali Thk. Man- 

 . tijf. 



P. 556. Ad Cap. de Marrubio., poft 10 fpeciem. 



i. Marrubium Hifpnicum fupinum, foliis fericeis argenteis Toumefort. Ekm. Bot. 



2. Mar. Hifpan. frutefcens, rotundifoliurn, tomentofum, odore Stcechadis Breyn. Frod. zl 



Hifp.nic. odore Stcechadis Lob. ico. Differt ab Ocimafiro Vakntino Cluf. Flukenet. 



3. Marrubium album minus elegans^ ex monte Styyli, Nepetae Alpina: fere folio & facie 



Hort. Oxon. Fluk. Almag. Bot. 



4. Mar. album rotundifolium minus, crifpatis foliis tASthiopcum Fluk. Almag. Bot. T. 306. 



F. 2. 



j. Mar. foliis crifpis ferratis & incanis. P. B. F. 



6. Marrub. rotundifolium montis Libani Munting. Herbar. Belgic. 



7. Marrub. majus tomentofum Ejufdem. 



8. Marrubiaftrum angufto Cardiacs folio viridi Boccon. Muf. pl. rar. 136. SiderL 

 tidis folio, caliculis aculeatis Tournef. Elem. Bot. T. 98. 

 Boccon. 



Folia prima, quae e radice brevi fibrofa exeunt, Lamii fcutellati folia imitantur ,• poftea 

 proficiente planta faciem mutant, & aliquantulum fulcata evadunt, velut lobi feu fegmenta 

 foliorum Cardiacs. Fks rubellus eft in verticillis aculeatis. In trium pedum altitudinem 

 attollitur, & annua planta mihil effe videtur. 



In Eturia prope Florentiam a me obfervata fuit, & Venetiis in horto Chifiini Martinelli Patri- 

 tii Veneti Boccon. 



9. Marrubium album Melitenfe minus Morif. hifi. P. 3. 376. 



Inter Marrubia alba minimum eft, caulibus gracilibus, tomentofis, geniculatis affurgens ,' 

 quibus folia binatim nafcentia, petiolis brevibus infidentia, parva, crenata & rugofa, e 

 rotundis oblonga, & obtufa, unguis humani latitudinem non excedentia, adhaerent. Fkf- 

 culi albi e vafculi minoribus decagonis proyenientes virgukis tenuibus fupremis verticilla- 

 tim nafcuntur. D. Boban. 



10. Marrubiurn, 



