L i b. XIII. Herbce Multifiliqua;. 1 6 7 



22. Ficoides Afric. foliis latiufculis, in acutum miicronem excurrentibus, flo. purpureo. 



Caulis pallide viridis, calamb anferino minor vix fe fuftentans. Folia ex oppofito duas 

 uncias longa, t lata ejufdem cum caule coloris, in acutum mucronem deiinentia, fuperne 

 plana, inferius fubrotunda, caulem ample&entia. Flores in fummo pallidd purpurei, mul- 

 tis in medio ftaminuiis albidis ftipati, e calice craifo in quinque partes divifo, quarum tres 

 caeteris duobus longiores, pleriimque ubi exeunt ramuli unciam tantwm apponitur folium e 

 regione. Quatuor fpecies proxime recenfitae, in Horto Beaufort. fioruerunt. 



P. 696. Ad Cap. De Paeonia. 



1. Paeonia ochranthemos Camerarii Schol. Bot. Flor. Bat. Flor. 



2. Paeonia hyemalis pumila, Rofae rubra monoflore Hort. Cathol. Cupani. 



3. Paeonia flore purpurafcente papaverino Morif. Hifi. P. 3. p. 45-5-. 



Hsc a. caeteris cum fioribus plenis omnino diverfa apparet. Radices externe fufci coloriSj 

 brevioribus tuberculis faeminae fimplicis ad inftar appenlis, donantur. Caules exinde virides 

 tenuiores oriuntur. Folia ramofa tenuiiis diffe&a, utrinque glauca, (ciim in aliis omnino 

 fint viridia) in breviora & acutiora fegmenta divifa, quibus etiam fceminam vuigarem po- 

 tius referunt. Flos in quolibet caule frequertter unicus apparet, quam aliarum minor, e- 

 re&us, non fuo pondere propendens, ex petalis externis iatiufculis, in medio tenuiflimis 

 longis, quafi umbone conferto, compofitis, ex rubro purpurafcente colore, qualiS in Pa> 

 nia mare cernitur, tin&us. Cornicula craffiufcula, villofa. 



4. Pceonia mas fioris colore variat. Hinc 



5. Psonia mas flore incarnato Hort. Ejfi. 



6. Paronia mas flore albo Ejufd. 

 Variat infuper foliorum fegmentis amplioribus. Hinc 



7. Pxonia mas major flore incarnato Hort. Ejfiet. quae Pxonia mas, foliorum fegmentis 



amplioribus C. B. 



Habetur etiam Paeonia foemina flore albo : item, flore pleno incarnato. 

 P. 698. Ad Cap. De Helleboro nigro. 



1. Helleborus niger foliis diffe&is Boc. Muf.pl. rar. T. 11. p. 26. laciniatis foliis JmbroZ 



fini. 



2. Helleborus niger folio fanguineo Ejufd. Boce. ibid. 



Infignes potius Hellebori nigri varietates effe videntur quam fpecies diftin&ae. 



Duas infuper habemus Hellebori nigri fpecies vel varietates, nimirum 



1. Helleborum nigrum, flore viridi, afperiore folio, profundius incifo. 



1. Hell. nig. flore Viridi, folio minori, profundiiis incifo. Utramque D. Sherard com- 

 municavit. Huc pertinet Hell. nig. foliis minutim incifis & veluti erifpis Balthafa- 

 ris & Michaelis Camfi Lucenfium. 



3. Helleborus niger amplioribus foliis Tournef. Infiitut. Veratrum nigrum Stiriacum Tak 



icon. 723, « 



4. Helleborus niger Autumnalis, flore maximo H. R. P. Tmrnefott. Infiitut. Elleborus ni- 



ger Autumn. flo. rofeo majore albo D. Mawvilain Hort. Joncq. 



j. Helleborus nig. flo. rofeo minor Belgicus Morifi Tralud. Hic omnibus fuis partibus, 

 caulibus, foliis & floribus, Helleboro nigro vulgari minor eft. Folia elegantius 

 funt ferrata, florefque magis rubefcunt. 

 Not. 



Helleborus niger trifolius ATdini ex Sardiniam Italiam introdudus eft, _ut ex Xatalogo 

 Horti Fifani Bellucei didici, ubi prima ejus mentio, titulo Hellebori nigri trifolii e Sardinia. 

 Semina obtinet nigra lucida, oblongo-rotunda, quafi reniformia,, quibus adhaeret per iongi- 

 tudinem fubftantia fungofa alba. D. Sherard. 



Hellebori 



