59$ Historia Plantarum. 



P. 125-2. Ad Cap. de Milio. 



7. Milium indicum, Arundinaceo caule, granis flavefcentibus Hort. Leyd. Indic. faccha- 



riferum altiffimum, femine ferrugineo Breyn. Frumentum Indicum, quod Milium 

 vocant C. B. 4. de quo haec habet in Theat. Botan. 

 Milium hoc fpicas habet oblongas, ex granulis coiore femen Cannabis jemulantibus 

 compofitas, forma nonnihil oblongis, utriculis five folliculis ariftis carentibus incluiis, 

 inftar Dipfaci herbac ,• quod trium menfium fpatio fuccrefcit : deinde abfcinditur, in 

 terram menfis fpatio deponitur, ut calore folis probe exficcetur & percoquatur ,• tan- 

 dem fpicae a culmis refecantnr, in fafciculos colle&ae domum deportantur, ftramine 

 operiendis vel muniendis aedificiis deitinato. Hoc frumenti genus optimum eft, 

 \ quod fra&um & comminutum candidiffimum apparet, ex quo facili labore panis pin- 

 fitur, cum admodum molle fit, & attritu ftatim maffam conficiendis panibus aptam 

 praebeat. Et hoc frumenti genus femper habuerunt, etiam ants Lufitanomm adventunu 



8. Milium Indicum, arundinaceo caule, granis nigris Cat. Lugd. Bat. Indic. faccharife- 



rum altiffimum, femine rotundo atro Breyn. Prod. 2. Benghalenfe fem. majore ni- 

 gro fplendente Hort. Amfi. 



9. Milium Ind. arundinaceo caule, femine fufco, glumis fplendentibus atris Phk. Almag. 



Bot. 



Priorum duarum fpecierum defcriptiones vide in Hort. Acad. Lugd. Bat. Herman. vel in 

 Hiftor. noit. Append. p. 1908. ex eo mutuatas. 



10. Milium Gambaicum femine nigro Munting. Herbar. Belgic. 



11. Milium Salawaccenfe grano minore Petiv. Acl. Phikf. N. 276. p. ioiy. pl. 202. Chel- 

 lendenai Malab. 



12. Milium peregrinum, nodofa radice Bocc. Mufi $1. rar. T. 87. 



Folia profert dura quemadmodum Junci nonnulli. Radix tuberofa eft : Culmus pedem al- 

 tus. Ob feminis convenientiam, & habitum totius plantae fub genere Milii difponi meretur 

 Hanc plantam in Melita a Jojejbo Zammit medio eruditiff. naftus eft. 



13. P. 125-2. Lachryma Jobi maxima H.L.B. 



14. Milium Indicum, anguftiore folio, femine fiavo Tenna Etta ab incolis di&um Morif 

 hifi. P. 3. Qu. annon idem fit cum Milio Indico Arundinaceo caule, eranis flavefcen- 

 tibus H.L.Bl 



15-. Milium Virginianum, lato brevique folio, panicula rariore Morifhifl. P. 3. Huicc«J- 

 mus furgit re&us^ gracilis, 4 geniculis diftinftus ; e quorum fingulo folium digiti 

 longitudinem, & in medio latitudinem sequans enafcitur. Panicula in fummo ex 

 paucis petiolis fparfa, jubas feminaque includens pro Milio fatis ampla explicatur. 

 A D. Banifier tranfmiffum eft. 



P. 12 $• f. Ad Cap. De Gramine canino. 



1. Gramen caninum non repens elatius, fpica ariftata Morifi hifi. P. 3. E radiee fibris co- 



mata filia longa, latiufcula, pallide virentia protrudit. Culmi affurgunt plures, e- 

 re&i, bipedales aut tripedales, glabri, foliis confimilibus paucis inferius ami&i, qui 

 in fpicam digiti aut amplioris longitudinis definunt, ex fpiculis glumifve tranfveriim 

 fitis, ut in aliis hujus feriei, quae in ariftas unciales terminantur. In montofis faxo- 

 fis & fylvofis Agri Oxonienjis invenitur. D. Bobart. 



2. Gramen caninum fupinum Monfpelienfe. V Augerii Tark. Lob. Illufir. Magnol. Genicu- 



tatis calamulis caducis humi perreptat, & fecundtim foliata genicula fibrofis radicibus 

 alimentum fergit. Spica longa, tenuis & indivifa eft. 



3. Gramen geniculatum parvum arenoforum aggerum maritimorum Zeylandia, longius 



radicatum Lob. lUufi. Foliis exit fpithamiaeis ; e quibus geniculati culmi exferuntur, 

 dodrantales, &fpicae acerofae, Graminis canini breviores multo duriorefque. Radix 

 geniculata prOlixe per arenam reptata vagatur, Canarii graminis inftar. 



4. Gramen maritimum vulgato Canario fimile Lob. lUufir. Park. Folia profert vulgaris Gra- 



minis canini tenuiora, duriora, colore ad caefium tendente, fpicafque fere confimiles. 

 Varietas quoad magnitudinem culmorumque longitudinem obfervatur. 

 In Htore Britannieo & Belgico invenitur. 



y. Gramen 



