

•L i b. XXX. Arhores fruUu Jicco. 



Paliuro affinis Liguftrifolia fpinofa, flore monopetalo diflbrmi, fruftu ficcb fubrotunda 

 Slon. Cat. Jamak. 



D. Sloane. 



Arbor h*c, feu iFrutex potius dicenda, multas ab eadem radice virgas feti ftolones emit- 

 x, ioaut izpedes longos, apicibus deorfum reclinatis, cortice albicante glabro teftos * 

 jereus ramorum extrema plurirnis brevibus incurvis aculeis fibi invicem oppofitis, ad femun- 

 cialia lntervalla munitos : multa infuper filia ibidem exeunt binatim fibi mutuo parj t er ad- 

 ^eria, in pedicuhs femuncialibus, z uncias onga mediaque latiffima parte feinunci rt m lata, 

 colore viridi gramineo, glabra, utraque extremitate angufta. Flores plures fimul in extremis 

 virgis confiftunt pediculis uncialibus nixi, bini plerunque fingulis, unciam longi, monopetali, 

 difformes, albicantes, cum plurimis praelongis purpurafcentibus in medio ftraminibus. Flore 

 marcefcente pars ejus ima augefcit/uccedente fubrotundo Fru8u,feu capitulo, feu bacca fic £, 

 Pifo parvo non majore, figurae fingularis, fubrotunda, cum ligula feu apice in fummo. * 



In Jamaka multis pratorum locis invenitur. 



Paliuro affinis arbor fpinofa, fiore racemofo herbaceo pentapetaloide, frudu ficco, nudo, 

 cannulato, lappaceo Slon. Cat. Jamaic Rhamnus an potius Lycium, Fingrigo Jamai- 

 cevfibHs dictum, forte Katu-Karu-Walli H. M. Tluh Thytogr. T. 108. F. 2. Fingrigo. 



D. Sloane. ' 



Hujus truncus ad femoris humani craflitudinem excrefcit, cortice dilute fufco, glabro ob- 

 du&us vix ultra-S aut 9 pedum altitudinem afcendens, cacumine terram verfus nurante, in- 

 firmus^adeb ut fefe fuftinere non poflit, nifi arboribus vicinis, quibus interdum fe circum- 

 volvit, fulciatur. Rami bini fibi mutuo oppofiti ex adverfis trunci lateribus perpetub alter- 

 natiir/exeunt, ut par fuperius cum proxime inferiore ordine decuffato crucis formam efficiat,- 

 qubd de foliis 6c aculeis pariter di&um efto, quae eundem cum ramis inter fe fitum obtinenr.' 

 Aculei autem crebri funt, breves, adunci, validi, &. fylvas pererrantibus' niori: bene noti. 

 Arbor haec, ut & aliae ex Indkis & Amerkams per aliquod tempus quotannis foliis penitus vi- 

 dua eft emergentibus primb floribtts, multis fimul per totam arborem fafciculatim prope ex- 

 tremos furculos congeftis, in pediculis tenuibus ramofis, parvis, monopetalis, in 5- apices feu 

 fegmenta divifis, colore luteo-viridi feu herbaceo, Staminibus albis, Sambuci odore. Brevi 

 poft tempore floris uniufcujufque pediculus elongatur, & femen fuftinet oblongum, cana- 

 liculatum, afperum, nudum, majufculum, fufcum,pundorum extantium,brevium, hamatorum, 

 Agrimonik aut Lappularum fimilium fed breviorum,ope veftibus aut alii cuivis rei admotse ad- 

 hasrentium, Fruftu perfe&o exeunt filia in fummis virgis, pediculis, | uncise longis infiden- 

 tia, ipfa 2I uncias longa, unam lata media latiflima parte, colore obfcure viridi, Pruni fyl- 

 veftris fimilia. 



Infylvofis. 



Radicum deco&um una. cum Tiiiaceis ad Luem Veneream utile cenfetur, fi fuper lapidem 

 comminuantur, & pulvis fucco Tiliaceo infundatur & agitetur donec eraflefcat. 



P. 17 



'04. Ad Cap. de Fraxino. Ad fpeciem 4tam. nota: 



D- Sherard. 



Fraxinus florifera botryoides Morif. Amerkana florida H. R. T. Inter Pifas & Florentiairi 

 non aliam prarter hanc vidi Fraxini fpeciem : aliis etiam Italia in locis vulgaris eft. Cum flo- 

 ret pulcherrima eft, ut mirer valde a Matthiolo aliifque Italkis fcriptoribus non fuifle animad- 

 verfam. Unufquifque flos componitur ex 4 petalis longis anguftiffimis albis cum ftamine in 

 medio duobus apicibus obtufo rotundis coronato. Siliaua majores & latiores funt quam in 

 vulgari. Q. annon vulgaris flores ejufdem ftru&urse funt duntaxat minores. Nullum ligni 

 genus,dum adhuc viride eft,tam facile ignem concipit & foco inftruendo utile & idoneum eft 

 quam Fraxinum. 



P. 170 y. Ad Cap. de Tamarifco 



1. Tamarifcus. Monomotafenfis, Ericae tenuiflimo folio, pilulifera, ramulis lantigine telae 

 "aranearum inftar implexis Vluk. Almag. Bct:\ T. 318. F. 4. Hujus, inquit, capitula 



tomento candicante in globulos fummis ramulis orbiculatos funt conglomerata. Syno- 

 nyma conjeduralia videfis apud D< Tlukenet hoc in loco % 



2. Tamarifcus India Orient. Belgarum aemula, ramulis Cupreffi, Autacoree Malabarorum Tluk. 

 Mantifi. . t 



2. Tamarifcus *Mthiopcns, Sabinse foliis incanis, flore phreniceo, Jaces capituhs mter 



ramulos fparfis Ejufd. ibiet. 

 4. Tamarifcus Monomotafenfis, longidribus reflexis Erica; foliis incanis fummo ramuh fafti- 



gio, fpica fpadicea gnaphaloide ornatus Ejufd. ibid. 

 c. Tamarifcus ericoides foliolis incanis ^&thiopctts , capitulis purpureis in fummitate glo- 

 ' bofis Ejufdem ibid. Idem forte cum pracedenti. 



6. T&mz.r\icus<tAE.thioftcus, Coridis folio incano, Jacea: capitulis parvis tomentofis, ad ra- 

 mulos difperfis Ejufd. ibid. 



7, Tamarifcus v£thiopcm, Goridis foli-o glabro, Herbs Impiz capitulis in fpicam feflihbus 

 '' Ejuf. ibid< P- i7°7"- 



97 



