169 
Idem discrimen tantum quidem abest, ut laudati 
auctoris perspicuitatem fugisset, ut ab eo ipso pri- 
mum, quantum scio, in disciplinam receptum sit. Nain 
alio loco *) eadem omnino, qua et nos, ratione duas 
praecipuas phytogeographiae partes discrevit, alteram 
Geographiam botanicam, cujus argumentum esset ter- 
rae superficies, respectu ad plantas habito; alteram 
Botanicen  geographicam sive topologiam plantarum, 
cujus argumentum essent plantae, respectu habito ad 
loca, quae tenerent. Sed aberravit in eo, quod et 
stationes et extensiones plantarum ad T opologiam 
suam coegit, quum tamen ad suam Geographiam bo- 
tanicam eas pertinere in aprico sit; et quod non 
cuncta ad distributionem pertinentia in '"Topologiam, 
ut debuisset, recepit, sed pro parte in Geographia 
botanica tractavit. Quid enim est extensio plantae 
geographica, nisi areae, quam tenet, extensio? quid 
statio, nisi natalis loci indoles? ita ut stationis no- 
tio qualitatem, extensionis quantitatem involvat, et 
utraque geographica potius quam botanica sit. Dis- 
tributioni plantarum autem et qualitas et quan- 
titas occulte inhaerent. Ad. quam tradendam non 
simpliciter tantum numerantur plantae, sed et 
species et zenera et ordines et classes earum, qui- 
bus certae formarum varietates exprimuntur; nec hae 
tantum, sed etiam aliae plantarum cohortes, exempli 
gratia arbores, frutices, herbae, vel plantae foliis tam 
eaducis quam sempervirentibus etc.; et ne numerantur 
quidem semper, sed comparantur etiam plantae, cer- 
*) L. c. pag. 4 sqq. 
