185 
quippe quae in omni terrarum orbe sextam, in Gallia 
fere tertiam totius florae partem. constituunt. . In 
zona frigida denique, quatenus ex flora Labradorica 
judicaveris, neque fruticum. neque annuarum herbarum 
copia est, sed perennantium ordo utrumque reliquo- 
rum numero cum absoluto tum proportionali superat. 
Licet enim, plurium terrarum floris sedulo compara- 
tis, alii trium ordinum pro tribus zonis numeri pro- 
portionales prodituri sint, quam pro India occidentali, 
Gallia, terra Labrador, tabula nostra exhibeat: tamen 
non adeo futuros illos ab his nostris discrepaturos 
esse persuasum habeo, ut qui nunc alicubi videatur 
inferior, tunc ibi superior ordo, et vice versa, qui 
superior, is inferior esse reperiatur. Quae horum 
ordinum omnino naturalium legitima per diversas zo- 
nas distributio nescio an ea Acotyledonum, Monoco- 
tyledonum, Dicotyledonum contemplatu minus digna 
sit, quum ab ipsa natura tanquam expressius signifi- 
cata sit. pra. 
| Posthac eae maxime plantarum differentiae ani- 
madyerti merentur, quas propter alias plantas per- 
fectiores, alias minus perfectas putare solemus; quales 
sunt folia vel integra vel dissecta vel composita, succo 
vel rariore vel spissiore imbuta, e. s. p.; tum flores 
colore, odore, petalorum amplitudine, aliisve nomini- 
bus plus minusve insignes; deinde fructus vel aridi 
vel succulerti, hique vel acerbi vel dulces; nec non 
innumerae aliae aliarum plantarum diversitates, qua- 
rum omnium selectas quasdam percenseamus. . 
. Foliorum compositorum, ut vulgo interpretantur, 
duo genera sunt, et orticulatim et inarticulatim com- 
