207 
tionem nezandam esse existimant, mec nisi auto- 
chthones statuünt,  Deprehenduntur enim haud raro 
plantae vel migrantes vel manifeste recens migratae 
in hortis agris sylvis, in fluviorum ripis mariumque 
littoribus, nee non in derelictis hominum domiciliis 
brutorumque cubilibus; nec ulla usquam datur abs- 
que propaginis migratione propagatio, Accedit, ut 
multae plantae saepius locis minime opportunis lan- 
guentes et tanquam invitae crescant, quum tamen; 
nisi omni veri similitudine spreta, earum oriundarum 
eausas nonnisi locis maxime idoneis quaerere possis. 
Quis tandem non vidit arborem copiosa progenie 
cireumdatam , seu hanc, illa jam caesa, superstitem, 
qui, unde profecta esset, continuo mon sensisset? 
Ecqua hujus cum integrarum stirpium circumscriptione 
similitudo sit. uo communi tanquam fonti propius, 
eo laetius vegetant surculi, eoque densius surrexere; 
non tamen pari circumcirca passu, sed quo latere 
solum alendis tuendisque plantulis magis propitium 
erat, eo ulterius prorepsere. Neque secus species. 
Sunt quidem aliae ad solitariam vitam degendam ma- 
gis proclives, aliae ad socialem ; sed media exten- 
sionis area quaecunque stirps densius congregata 
erescit, nec ipsa Calluna ubique ceteris inhospita 
est. Quid ergo veri est similius, quam quod species 
aeque ac singulae plantae, ex una causa ortae, ab 
uno loco profectae, sese propagando aream suam 
paulatim. dilatassent, et, luctantes cum rivalibus, ad 
hune diem dilatare pergerent? 
Quae quatenus iis stirpibus accommodanda sint, 
quae discretis areis vivant, explicatione non eget; 
—————————— 
