P oes 
quatenüs autem et iis, quarum areae antea quidem 
discretae, postinde utrinque prorependo :confluxerint, 
paulo obscurius esse non dissimulem. . Quum: enim 
iisdem. stirpibus ambae, et oriundi facilitas et. dein- 
ceps fertilitas eximia conveniant, quid separatim. utraz 
que tribuisset ad. areas illarum ita, ut hodie sint, 
efformandas, accurate discerni nunquam,  autumari 
non nisi tum poterit, quum. vel ambitus arearum re- 
center conjunctarum, ubi altera alteram attigisset, 
stricturam quandam nondum amiserit, vel. quum ipsius 
stirpis frequentia inter certa quaedam puncta, quae 
prius disjunctarum arearum centra dixerim , non me- 
diocriter extenuetur. 
Sed missis subtilioribus istis, quae observatio- 
nibus difficilius quam ' ratione demonstrari confiteor, 
jam ex reliquis, quae modo exposuimus, quaestioni 
supra propositae aliquid lucis affulsurum esse spero. 
Unde primum sequitur, neque locorum neque specie- 
rum multiplicem indolem sufficere ad hodiernam ha- 
rum vel extensionem vel distributionem geographicam 
plane explicandam, sed addendas esse earum origines. 
Quas sicubi ponere ex conjectura licuerit, ibi po- 
nendae erunt, ubi maxima speciei copia est, 'Tlum 
plantis ipsis duplicem rationem inhaerere patet, qui- 
bus vel adjuvetur latior earum extensio, vel arctius 
cohibeatur: alteram , majorem minoremve sui propa- 
gandi facultatem; alteram prolis ipsius vim vegetam 
sive debiliorem sivé tenaciorem. Postremo denique 
loco, nec profecto primo, aris solique varietates 
consulendas esse; in quibus quum reliqua omnia, 
tum id maxime attentione dignum esse, ubinam vel. 

