
(130) EUSTACHY WOŁOSZCZAK. 
czej do gór typu drugiego, choć wierzchołek jej niezawalony gła- 
zami, jak to u wszystkich gór do typu drugiego należacych spo- 
strzegamy. Typ drugi przedstawia nam czuby wysokie, przeważnie 
stożkowate , poprzedzielane od siebie głębokiemi ciasnemi jarami, 
w których snuja się dopływy Łomniey. Gniazdo gór takich wi- 
dzimy między potokiem Mszana, Łomnica i Darowem; nazywam 
je Górami Grofeckiemi. Na południe od gór Grofeckich opadaja- 
cych stromo ku źródłom Darowa, napotykamy w terenie badanym 
znowu pasmo o kierunku północno-południowym. Pasmo to poczat- 
kowo niskie, bez jawnych zaklęśnień i prawie całkiem zalesione, 
podnosi się dosyć nagle w Prełuce Wyższej do 1520 metrów i two- 
rzy odtad łuk okalajacy źródła Łomnicy. W pasmie tym przewa- 
żaja łupki, więcej pionowo warstwowane, które zdaja się być przy- 
ezyna, że pasmo to od Preluki aż poza Kiputę bardzo stromo opada 
ku dopływom Łomnicy a grzbiet jego przedstawia się nam z wyż- 
szego punktu, n. p. z Popadi, jakby wewnętrzny brzeg krateru, 
z którego żródła Łomnicy wyciekaja. Pasmo to ostatnie siegajace 
od stoków (ruretwyna po siodło przy źródłach Bertianki (1169 m.), 
nazywam od Czarnej Klewy (1693 m.) Pasmem Czarno-Klewańskiem. 
_ Streszezajac to, eo dotąd o charakterze gór tutejszych a mia- 
nowicie gór sięgajacych od Podlutego po granicę węgierska po- 
wiedziałem, w kilku słowach, rzekłbym, że ostatnie tworza łań- 
cuch przerwany Łomnica koło Lutego a sięgajacy jednym koń- 
cem po Mołodę, drugim pod Guretwyn, środkiem których końców 
wsunięte czuby stożkowate gór Grofeckich. Góry Grofeckie po- 
wabniejsze od pasm choćby wyższych, odgrywaja mojem zdaniem 
w Karpatach wschodnich dosyć ważna rolę, gdyż wnioskując ze śnie- 
gów zauważanych tu jeszcze w drugiej połowie Lipca na górnej 
graniey lasów, jakich nawet na Czarnej Horze w tej wysokości 
nie widziałem , ich klimat musi być stosunkowo ostrzejszy i od- 
działywa nawet na dalsze wschodnie Karpaty. I w rzeczy samej 
chmury między Sywula i Czarna Hora się wytwarzały. 
Zanim przystąpię do wyliczania gatunków na obszarze zauwa- 
żanych, sprostuję kilka błędów, jakie pojawiaja się na karcie geo- 
powiedzianego w ostatniem mojem sprawozdaniu, jakoby pierwsze 
graficznej Zakładu wojskowego wiedeńskiego. Zamiast Bahanka, 
Neriedow , Halinee, Werch Tulinycia, Kanius, Kisneny, Hyczawa, 

