
(178) DR. WAWRZYNIEC TEISSÉYRÉ. 
nad poziom morza większej albo mniejszej, stosownie do miejsco- 
wości, przyczem różnice te są prawidłowe tylko dla okolie zbyt 
a siebie odległych. 
e Woroniakach dpt fn gr się ławica węglonośna w wy- 
sokości około 400 metrów n. p. ku wschodowi zaś w tarno- 
polskiem juá w wysokości 300 de 320 m. n. p. m., a wreszcie 
w Strussowie nad Seredem, zkad znane sa gniazda burowegla, 
w wysokosci 290 do 300 metr ów n. p 
Nie wszędzie przebiega poziom węglowy po szczytach wzgó- 
rzy lub też po ich zboczach. Na bardzo znacznych przestrzeniach 
kraju znajduje się on pod dnem dolin i jarów, t.j. poniżej wyso- 
kości bezwzględnej tych miejsc, w których okoliczne rzeki i po- 
toki najgłębiej się wdarły w warstwy skalne. 
Ktokolwiek miał sposobność porównywać przekroje warstw 
należacych do piętra śródziemnomorskiego w rozmaitych okolicach 
Podola, temu znane sa trudności, które się przeciwstawiaja podzia- 
łowi ich na stratygraficzne poziomy. Trudności te były już nieraz 
przedmiotem naukowych dyskusyj i odźwierciedlaja się w całym 
szeregu wybornych monografij 1 opisów geognostyeznych ALTHA, 
|. BreNiasza, DUNIKOWSKIEGO, HILBERA, ŁOMNICKIEGO, OLSZEWSKIEGO, 
jakoteż w moich własnych publikacyjach 5. 
e Nie wehodzae w szezeg ly pozwolę sobie nawiązać tutaj do 
następującej różnicy zapatrywań. Niektórzy geologowie uznali t. zw. 
warstwy kaiserwaldzkie z jednej, a zaś baranowskie z drugiej 
strony, za geologicznie równowiekowe, t. j. należące do peryjodu 
istnienia jednej 1 tej samej fauny, ale pomimo to wedlug scislej 
miary czasu wcale nierównoczesne. Z innej zaś strony zaprze- 
ezono, jakoby w następstwie naszych utworów śródziemnomorskich 
jakiekolwiek istniały prawidłowości, twierdzac ogólnikowo, że na 
Podolu niemal każdy przekrój różni się co do następstwa warstw 
trzeciorzędowych od przekrojów sasiednich ? 
poszukiwań moieh wynika, że pierwszy poglad jest słu- 
szny, wtóry zaś mylny i na zbyt dorywezych spostrzeżeniach miej- 
seowych oparty. 
Mianowicie istnieja w części kraju przezemnie zbadanej, oprócz 
górnych warstw sarmackich, które tutaj pomijam, pewne zawsze 

——— 
; 1) Atlas geol. Galicyi, zeszyt I, opracowali A. Arra i F. BieNiasz, Kraków 
1887 oa Komisyi fizyjogr.); „DUNIKOWSKI, Brzegi eier ete.: Kos- 
; ŁOMN ryjały do geol. Żółkwi, odbitka z Kosmosu, Lwów 1887; 
Gan Sprawozd. er fizyjogr. z 1875 i z 1876 it. d. TrisseYrE, tamże 
2 D . 
) Trerze: Die geognostischen Verhältnisse der Gegend von Lemberg, Jahr- 
buch geol. R. A. Bd. 32 p. 66, Sa 



