59 DR. EUSTACHY WOLOSZCZAK. 
wiście wschodnio - karpacki; gdyż znajdujemy na Borżawie wi 
gatunków, które n.p. Czarna Hora lub inne wschodnie posiadają 
Tak rosna na Borżawie między innemi: Festuca supina, 
tristis, Luzula spadicea , Centaurea Kotschyana, Phyteuma Vdgnert, 
Gentiana pyrenaica, Veronica Baumgarteni, Scleranthus uncinnatus, 
wytłumaczyć wpływem klimatu węgierskiego. Gdyby pogranicze 
pasmie 
się łatwiej rozstrzygnać. Tak jednak nie jest; dwa gatunki, t. 
trzony węgierskie, leżące równolegle z pasmami przemyskimi mo- 
gły cos wyjaśnić, lecz zwiedzić ich jeszcze nie mogłem. Z tego - 
co powiedziałem wynika, że moglibyśmy głównej granicy szukać 
dalej na zachodzie, a gdyby to nie uchodziło, uważać Borżawę 
ostatni cypel gór wschodnio-karpackich wysunięty nieco więcej na. 
zachód i południe. W każdym razie nie stanowią źródła 
głównej granicy, bo temu sprzeciwia się charakter roslinm 
znanej mi z obszaru stryjsko - samborskiego, i przemyskiej, 
danej przez Kotulę. Z tej jak z tamtej strony Sanu wpada na 
w oko liczne występowanie gatunku Symphytum tuberosum 0 c 
Viola declinata i Campanula pseudolanceolata na poloninaeh, | 
Jawianie się Juniperus sibirica, Allium ursinum w lasach; 4 
saxatile, Phyteuma fistulosum, Cotoneaster. integerrimus, Se 
vivum montanum , Saxifraga Aizoon , Laserpitium alpinum, 
rospermum austriacum, Dianthus Carthusianorum , Euphorbia i 
patica, Orobus laevigatus i t. d. na skalistych grzbietach. Widz 
taka zgodność w roślinności przed i za Sanem, moglibyśmy źróć 
Sanu z powodu zanikania za nim Arniki, co najwięcej, uwa 
. za granicę dwóch typów roślinnych, ale nie więcej. Jeżeli 
.. śródeł Sanu nie możemy jać za główna granicę, jeżeli 
nie udało znaleźć jej pasta gdzieś za Sanem, jak daleko m 
Ja posunać na wschód 
i Mizunki; dziś mogę powiedzieć, że 
T Oonko: Jtóż moglibyśmy granicę główna 
w kazdym razie aż po przesmyk wyszkowski, niedaleki od 
