66 DR. EUSTACHY WOLOSZCZAK, 
chu; na Borzawie nie wszędzie zdaje się być obficie, 
spasiona. 
wiąc na str. 263. Tom XVI. Verh. der zool. bot. esell. : 
„überall, oft in Gruppen“, a n j d 
Herbieh sam w XI. Tomie str. 64 
Gesell. uważał D. austriacum Czarno - Horskie za D. 
dalianches. Zdaje mi się więc, że takiego zdania był Her- 
bich, przegladając pierwsze rośliny Hiickla, że Hiiekel przy 
napisaniu swych rozpraw opierając się na dawnych nota- 
tach czy etykietach, przytaczał z gór stryjskich D. Parda- 
lianches, na podstawie zaś nowszych zapisków D. austru- 
cum. Bo dziwna rzecz! przecież wszędzie uważałem: 
Doronicum, mając na myśli D. Pardalianches Hückla, znam 
dobrze D. Pardalianches, — a przecież na całym obszarze 
nigdzie a nigdzie go nie widziałem. Knapp bardzo słusznie 
postąpił, gdy D. Pardalianches Hiickla nie zaliczył do ni 
watpliwych roślin galicyjskich. Mojem zdaniem jest też, że 
~ i inne stanowiska galicyjskie tej rośliny są mylne. — 
Cineraria longifolia Jacq., na Paraszce i na pasmie Libuchorskie — 
około 1200 m. rozrzucona — może dla opóźnienia łatwiej > 
przeoczona. 
Senecio vulgaris L. i S. Jacobea L., aż po granicę mniej 
częste po 750 m., ostatni licznie pod Borżawa między 
ge. owcem. 
S. silvaticus L. widzialem tylko w lasach okolo Spasa obok 
nemorensis L., który w całych wschodnich Karpatach 
na przedgórzu; dalej w głębi gór widziałem tylko 8. 
Gmel. (S. nemorensis v. angustifolius Neilr.), który 
po 1200 m., miejscami jednak sięga w pojedynczych 
(04 ., Zach po najwyższe szczyty. E 
S Carlina grandiflora Mch Ciis i na Lizie od 830 m. 
ER 
