92 Z. FISZER. 
Na podstawie powyższych wywodów musimy zaliczyć wszyst- 
kie w kraju znalezione formy do jednego gatunku, jak niemniej 
uważać wszystkie przez Dr. Kulezyckiego ustanowione odmiany 
za tenże sam gatunek, t. j. Asellus aquaticus. 
Ji 
y 
Dr. Kulczycki opisując asellusy krajowe, nie zwrócił nato- 
miast uwagi na jednę stałą cechę charakterystyezna asellusa wo- 
do „ESRI (Propodtt) na A 6 i 7 parze nóg chodnych 
te sa równej długości; zaś u 5, 6 i7 pary człon przedostatni 
(propodos) jest prawie dwa raz y tak dł ugi jak człon czwarty 
(fig g. 12). > Aina onej tej cechy użył Dr. Dy-  - 
bowski 1) do wyróżnienia dwóch nowych gatunków z jeziora baj- à 
à | 
p: e aa EC E d E 
bardzo wybitnie u krajowego gatunku A. aquaticus. Na jej pod- 
stawie możemy znane obecnie Asekdy*) ująć w dwie grupy, 
z których pierwsza obejmuje 3 gatunki, druga jeden gatunek, 
a mianowicie: 
Dakt, npe nóg 
1. 
Daktylopodit " ( Asellus aquaticus. 
| Uropoda 5, 6, 7 pary nóg 
| dłaższe lub ] 9 5—6 koleach. 
A. Człon przed- | tak długie Jag emeng nóg | 
ostatni 5, 6, F jak pleon. chwy 9 
pary n (Pere. 3 E desi Sieboldii. 
jopoda) dłuższy * Vë | besetzen E. 
od ezlonu ezwar- 5, 6, 7 pary nó - 
tego. o p kolcach. > 
IZ nóg | 
Uropod. chwytnye 3 a 
krótsze od o 4 koleach. (Asellus baicalen- — — 
pleonu. Daktylopodit sis. 
y O, fj pary nóg 
'o 2 kolcach. 
id ji w i 
i5 e Dybowski. Neue Beitrüge zur Kenntniss der Crustaceen - Fauna | 
Form ślepych nie uwzględniam, ET nie miałem sposobności przeko- | 
nania sie, ezy cecha ta i u nich wystepuj 
