42 JAROSŁAW L. M. ŁOMNICKI. 
zbudowana jest Góra Oskrzesiniecka, zawiera miejscami tyle soli, 
skwarne dni letnie ziemia i niższe rośliny bieleja w tych 
miejscach wykwitem podobnym do szronu. Iy na Górze skrze- 
sinieckiej leżą tam, gdzie nie uległy usunięciu, poziomo. 
rugiem miejscem, w którem możemy poznać utwór, na którym 
pośrednio stoi Kołomyja, jest dolina potoku Kosaczówki. W niej 
i w potoku Kołomy jskim, który jest dalszym jej ciągiem, widzimy 
ił odsłonięty w kilku miejscach, przeważnie w warstwac pochy- 
lonych. Pochylenia te jednak należy przypisać prawdopodobnie 
usunięciom brzegu potoka. Wreszcie w samej Kołomyi znaleziono 
i| mioceński nad Czarnym Potokiem, przy kopaniu studni 
przy ulicy Sobieskiego. 
Itu tego w okolicy najbliższej Kołomyi nie zdołano przebić. 
Tak np. w Korolówce przy browarze, kopiąc studnię, przebito 
2—3 m. gliny i żwiru, a następnie około 28 m. sinego iłu, wśród 
którego znaleziono kawałki rudowęgla, ale nadaremnie, bo 
iłowi nie było końca. Natomiast w dalszej okolicy, jak np. w O- 
Ro i w Belelui pod ilem tym spoezywa gips mio- 
ceński. 
14 
istoczenie przybiera odcień cisawy, zdradzający obeeność wodoro- 
tlenku żelazowego. Po przepłukaniu pozostawia najczęściej piasek 
miałki, ostrokrawędzisty, z łuseczkami muskowitu i nieliczne sko- 
rupki otwornie. 
I, Kosaczówka >. 
Do wyliezonych |. c. otwornie dołączam jeszcze Truncatu- 
lina lobatula, Walk. et Jacob. Wystepuje rzadko w okazach bar- 
dzo drobnych. 
y 
Myszyn i Dżurów opisał pod tym względem prof. Dr. T. Wiśniowski: O miocenie 
raet ried w Diurowie í Myszynie. Kosmos. R. 1899. Z. IX, str. 411. — 443. 
WOW 
2) Prawie równocześnie z moja, wyżej wymienioną notatką ze spisem 
a y e X Briúnn 
t ; rawke p t.: Diz miocün i ed 
Umgel mz Kolomea von J. iswidkes. Autor tej rozprawki. jeden z byłych moich 
A arka towarzyszył mi czesto na bliższych wycieczkach i prze” 
