126 
EDWARD L. NIEZABITOWSKI. 
kowo tylko okazywala slepuszonka wielka obawe przed nor- 
nikami i gdy tylko który z nory się pokazał, z przeraźli- 
i spały zgodnie w jednem pudełku. Gdy jednak pewnego 
razu nietoperz, który był postrzelony, zdechł, odgryzła 
mu ślepuszonka głowę. Jest to stworzonko bardzo żywe, 
straszony po eałym pokoju z nim uganiał. Pomimo, Ze był 
trzymany w ciepłym pokoju, przesypiał większą część zimy, 
choć z przerwami 
Koszatka, (í Muscardinus avellanarius Wagn.). Przed dwoma pel 
pierwszego sierpnia znalazłem w gniazdku dwie młode 
szatki, które jeszcze jeść nie umiały same i mlekiem 10” 
stały wykarmione. Oswoiły się bardzo prędko i żyły w jednej 
klatce z myszami i młodymi nornikami. Pewnego razu wsa- 
dzono do tejże klatki świeżo schwytanego starego nornika 
! ten w nocy tak je pokaleczył, że obie zginęły. Koszatki te 
żywiły się, gdy podrosly, orzechami, które jednak trzeba 
było rozłupywać, gdyż same ich otworzyć jeszcze nie mogły; 
lubiły też i maliny. Piły wodę i mleko. Cały dzień spędzały 
w uśpieniu i dopiero wieczorem wychodziły. Najadłszy 819 
uganiały po ścianach klatki z nadzwyczajna zwinnościa. 
d owa, (Mus sylvaticus L.. Długie tylne odnóża; 
stojące uszka i wielkie czarne oczy, czynią ja podobna do 
