av proprietatibus Variationis Curvature. 4g 
dR dR 



ponaturS =R fundtioni radii curvedinisR, crit 8 - (= 8. ) 
| : MR cage 
dR d, : 
= Ag et i .+C=- ars 2) BIE 
ae R-bR tare 
—= + C=/f et N logarithmorum bafi habetur /i-f re = 
as bR ate 
wh 1 ynf/-? WW ta Ny = he Ls 
Thee et pa ia functionibus quantitatis 
2/—1 2 
R, quibus R per p exprimi poteft. Per theorema igitur 1. 
curvas interno{cere valemus. 

{ 
: ! bate eas dS dR 
Si R=S funétioni quantitatis S habetur —=—- (====— 
cee R=6S 

= > et integratione ae Ce -f{ , pofita 
ae ele Ta S Si ara 



=a 
ds : ae EV —t_ ye at NEV —! + y—er/— 
) Pag, erit/1 —p ce Ces 
S43 2—vF 
quibus S per p datur. Per theoremata Partis I. invenire licet 
curvas omnes eandem evolutam habentes. 
ak) 
Hine videtur, quod curve non fint algebraicze nifi oy = 
R- bk 

ce 



vel —-— per circuli ‘aioatoneta obtineatur. 
SoS fs 
° R 2 ° 
Exempl. 1% Si fit S= ** =~ fuppofita d=2, erit pes 
P Wiis YWk—a Pi ; P 
dRi4a aR dp ye Ate 
theorema = = - +-== ef integration 
wRVR—a RS Vip 8 


eee +C= a a , fivero arcus ille conftans C=o¢ 
aRVR—a VYi—p fs 

© qua R=ap', ct per Cor 1. Theon 1. ha- 
erit \/1 — 9°: ~ pis 

betur dy = fies zequatio pro Catenaria. 
Mon. LX: Tee : Exempl, 
