HOVENIER. 19 



gedacht is , van een korrel , in Februarius of Maert gezaait , voortgekomen, 



en een duim dik geworden is. 



. Hy word zeer vruchtbaar, alsmenmeft, met afch vermengt, en inzon- Havening: 



derheit van wijngaartranken , aan zijn wortel legt. Men zegt van de mifpel- 



boom, dathy, twee of drie malen geént zijnde, van zijn ftenen ontbloot 



word : maar dit is zeker , dat hy dan veel groter vruchten voortbrengt. 



Deze boom bloeit inMaimaant, en zijn vruchten worden in 't lefl van Vmchren; 

 Oótober rijp ,. de welken met de volle maan geplukt moeten worden. "' ^"" "'^° 



KAST A N J E B o O M. 



, Aar zijn twe.e geflachten van deze boom , van de welken d'eende Genachr. 

 I naam van gemene , en d'ander die van paerdekaftanjen voert. 



De gemene Kaftanjeboom wafl; op tot een hoge boom, met een Gedaante. 

 dikkeflam, en in veel en grote zijdrakken uitgebreit. Het hout is vaft en 

 dicht j en de bladen zijn groot, ruw, en aan de kan ten als een zaag gekerft. 

 Hy draagt aan 't einde der takken lange en groene pluisjes, in plaats van bloe- 

 men , daar op de vruchten volgen , die in ruwe en fcherpe bolfters by mal- 

 kander gefloten zijn Depaerdekaftanjeboom, die beter koude en vorfl: kan 

 verdragen, heeft inyder voorjaar, te weten inMaimaant, een aangename 

 openftaande en langgetrofle bloem, vaneen cierelijke witte verwe, en die -^ 



van binnen met rode puntjes , of knopjes verciert;Zij[a , . maajr^echtei: in deze 

 geweften nooit rijpe vruchten geven. ; oor>; 'o ;. rr tJaö . , • o 



Zy verëiflchen een luchtige , loffe en welgemefte gront, en- vochtige en^"^"^"^' 

 zandige aarde , met veel waters , en willen dieshalven aan de wortel befcha- 

 duwt wezen , op dat des zelfs vochtigheit niet haaflelij k door de ftralen der. 

 zon wechgenomen , en zy droog gelaten zouden worden. Zy moeten ech- 

 ter, zo veel hun takken aangaat, voor de zon open blijven , om dat zy gaerne 

 grote hitte hebben, om hun vruchten tot rijpheit te brengen. 



Deze boom word van zijn eige vrucht, in Februarius, of in Maert in d'aar- Teling, 

 de gefteken , aangewonnen , en , zes jaren out geworden , vijfentwintig voe- 

 ten van malkander tot lanen en dreven verplant. Doch zy worden hier zel- 

 den , dan in de hoven der liefhebbers , gevonden , en geven geen vruchten , 

 dan in hete zomers, hoewel de zelfden echter dan niet zogoetzijn, alsde 

 genen , die men uit Spanjen en Frankrijk herwaarts brengt. 



KORNOELIEBOOM. 



Eze boom is driederhand€ , tweemannetjesbomen , d'een met rode, Geflacht, 

 ? en d'ander met witte vruchten, en een wijfjesboom , die ook wilde 

 Kornoelie genoemt word , om dat hy geen rijpe vruchten voort- 

 brengt. - ■ 'A ' 



De mannetjes kornoeliebomen worden fomtijts tamelijke grote bomen , Gedaante, 

 welker hout zeer hard en vadis. Debladen zijnefïerr, langwerpig breet, en 

 met veel zenuwen , tuflchen beide uitgeftrekt , verzien. De bloüem is geel- 

 achtig, en de vruchten , of befyen eerft groen , endaar na root óf wit, alszy 

 rijp geworden zijn. Dewilde verfchilt van de voorgaanden hier in, dat hy 

 niet zo hoog cpfchiet, en dat de bloïTem wit, en aan de rijsjes by bosjes te 

 zamen vergadert is. 



D. Zy 



