HOVENIER. 



53 



tig gezaait , en in warme plaatfen gezet word. Ten tweeden, door zijn jonge 

 takken , die men in April, met een waflènde maan, affnijd, of af breekt, en, na 

 dat men hen onder wat gekneuft heeft, in potten, of vaatjes, omtrent een 

 vinger lang, ofwatdieper in de voorgedachte aarde fteekt, en in eenfcha- 

 duwachtige plaats zet, om voor het uitdrogen der zon befchut te zijn, en 

 dikwijls met regewater , daar in fchapemeft geweekt is , begiet Ten darden, 

 met hem, als hy groot geworden is, en flerke wortelen gefchoten heeft, in 

 Maert, of in April, uit de potten, of bakken te nemen, en in degront der 

 bedden te zetten, te weten totopdehdft van zijn takken, of, indien zy 

 onder bladeloos zijn , tot aan de groene bladen. In dezer voegen zullen allé 

 de takken wortelen fchieten , die men in September opneemt, en in 't vol- 

 gende jaar van malkander fcheid, en, verplant zijnde, met veel water be- 

 giet, tot dat zy aan'twafïên zijn geraakt. 



Deze boom is in deze geweften teder , en kan zeer zwarelijk grote kou- Hayemogi 

 de, en felle vorfl verdragen. Men moet hem dieshalven , met zijn pot, zo 

 hydaar inftaat, (of anders moet men hem uit degront opneemen , en in 

 potten planten} binnen 's huis , en in een droge luchtige plaats brengen, en in 

 deze tijt met matige vocht onderhouden. Een gemene vorft doet aan hem- 

 weinig fchade , inzonderheit zo men de potten tot aan de takken vafi de 

 boom, of geheel, in droge doppen van boekweit bedelft. Dit is nutter voor 

 deze boom , dan een gedurige warmte van vuur, de welke fcl-tadelijk aan hem 

 is,, vermits de wortel daar door, gelijk ook door te veelwateïin dezetijtV 

 lichtelijk bederft. Men neemt hem, in 't einde vaaFebruarius, als de groot- 

 fle koude voorby is, uit de voorgedachte doppen , en maakt ,^ door 'topfé*' 

 nen van de veinfters , de lucht weer aan hem deelachtig, rot datmén hem,- 

 in 't begin van April, met een donkere lucht,, weet buiten brengt , enineénf 

 plaats fielt, die van de fterke zonncftrakn befchut is. De jonge fpruiten , 

 van zaat opgekomen , zijn zeer teder van aart , en moeten niet verplant wor- 

 den , en konnen niet veel koude regen in de Herfft uitilaan. Maar men moét 

 hen, binnen gebracht, met een weinig vocht onderhouden. Deze boom, 

 enige jaren out geworden, geeft niet alleenlijk bloemen , maar öofe volko-' 

 me rijp zaat. 



Daar zijn verfcheide foorten van Rozemarijn ^ naamlijk gemene Roze- Verfcheide 

 marijn , met fmalle bladen -, met brede bladen 5 Engelfche Rozemarijn, met Jozemw^ru 

 goutgele bladen 5 met verzilverde bladen,- Rozemarijn zonder reuk 5 en wil- 

 de Rozemarijn, die alle op een zelfde wijze gebout en gehavent moeten 

 worden. 



R o Z E B o o M. 



Eze boom kan bequamelijk in twee foorten , in tamme en wilde, on- Oeflacht.; 

 f derfcheiden worden. De genen , die men onder de tamme rozéfl 

 fielt , worden met deze volgende namen genoemt , ro^e provinciero- 

 zen , daar aan de liefhebbers twee , ja drie hondect bladen tellen j enkelde en 

 dubbelde witte rozen 'y fluweele rozen y enkelde en ckibbelde mmkmfozeny 

 enkelde en dubbelde kaneelrozen ; enkelde en dubbelde gele rozen j d^aké/t 

 groenbl^vende rozen met een dubbelde lijfverwige bloem : de hmtsrozen ? 

 ^//mro<?j/Vj, en (^f/^w^iifr worden onder de wilde rozebomen geflêlt. 



Allede rozebomen fchieten op met houtachtige takjes, die (en vöör- Gedaante. 

 namelijk de wilden) met fcherpedoornen bezet zijn. De bladen zijn rónt-» 

 om gekerft , en , by paren tegen malkander o verflaande , waffen vijf of zevert 

 U H 3 aan 



