HOVENIER. f^ 



Virginiaahfche Narciflus , met Leliebloemen j die van binnen wit , en vah biii^ 

 ten root zijin én meer anderen. 



Dit gewas heeft lange groene bladen, tiiflchen de welken een kantige fleel, cedaatife 

 -die kaal iS , opwaft. De bloemen fpruiteii uit een velüchtig vliesjè , van zes , 

 of meer bladen i in 't midden met een kelkje, en zeer verfcheiden van ver- 

 wen. Het zaat , dat zwart is , legt ih een boekachtige zaatbolletje befloten. 



Zy verëiflchen een goede gemene zandige gront, met tweejarige koe- Gront' , 

 ■en paerdémeft, en een weinig veenaarde deiirmen^t, en die in een warme " 

 plaats legt, de welke van matige vocht befproeit word. 



Zy worden door twee bezoiiderè middelen aangeteelr. Voorëerft door Aanteelm|. 

 -bun jonge aangewaflè bolletjes, die men van d 'ouden, als zy opgenomen 

 zijn, gevoeghelijk afneemt, enweêrmethenindevoorgedachte aarde zet. 

 Ten anderen door hun zaat, 't welk , in Auguftüs, of September , met dé 

 volle maan, in een vat, dat in d'aarde flaat, een vingerbreet diep gezaait 

 moet wezen. Het koomt wel in 't volgende voorjaar op , maar geeft 'echter 

 y-éer zelden voor hetzefte of zevende jaar , na dat het gezaait is , zijn bloenij 

 daar in dikwijls aardige veranderingen, zo van vorm, als van verwe, be- 

 fpeurt worden. 



De bollen van deze bloem , die matiglij k de koude van de wmrer kan ver- Mavemng. 

 ■<3ragen , worden , te weten de flechtften , alle drie jaren , maar de bellen ge- 

 imenelijk allejaren , in Juhus uit d'aarde opgenomen , en in , een droge bequa- 

 ■me plaats gelegt , en van hun oude vezelvvortelengezüivert, in September, 

 omtrent de volle maan , in de varfchgemefte vóorgedachte aarde , nieuvvlijkè 

 omgefpit , en deiirgeflagen zijnde , weer in de gront gezet, zonder dat echter 

 de bol zelf aan de meft raakt , maar wel de vezehvortel , vermits de bo! 

 anders lichtelijk zou verrotten. 



Dit bloemgewas bloeit in April, en Maimaant, en geeft by goede zo- Tijtj 

 mers rijp zaat , behalven dat met dubbelde bloemen. 



D'Indiaanfche en Virginiaanfche, en verfcheide andere Uitheemfche Nar- indiaafi- 

 ciflèn zijn teder van aart, enkonnen indezelanden de koude van dewinter g"] JfcL "^' 

 Xeerzwarelijk verdragen 5 en moeten dieshalven , in potten , ofineenzon- NarcifTeö, 

 nebak gezet zijnde, binnen 's huis gebracht, en in een luchtige plaats gezer^ 

 ^n met zeer weinig vochtigheit onderhouden worden. 



TydElo2;en. 



\th\ottngt\v7LSi\n\l.2iXi]nTfeudonarcijJus, dat is 'ualfche NarciJJks , éeüachf. 

 I word in twee foorten onderscheiden , van de welken d'een enkelde, 

 en d'andefe dubbelde bloemen voortbrengt. 

 Het verfchilt niet veel van de Narcilliis , om 't welk het ook van fommigeri Gedaantj-s 

 met de vóorgedachte naahr genoemt word. De bladen zijn alleenlijk wat 

 korter 5 en de gele bloemen, yder op een bezondere fleel te vöorfchijn ko- 

 mende , hebben groter , llnger en dikker kelk. Doch aan de dubbelde bloe- 

 men ziet men geen uitpuilende kelk. De zaatboUetjcs zijn langwerpig rontj 

 en de wortel is bolachtig, en klifterig. ^ . 



Het verëifcht een zelfde gront , aanteeling èri baVehing , als van de gefnetié Gront, «aS; 

 Narciffengezegtis^ dewijl zy van fommigen voor zekere foort van dezeri ^tring^'* 

 geacht worden. 



^ O N N Ë^ 



