HOVENIER. 8a 



'. ' Zyv€rëiCcliefi een gemren^zaiKiige grom, die wel gemeld Gronf 



ge%it endeorgeflageft is , en in een ope en luchtige p-kats légt. 



Zy veïgaan Jarelijtics. eai imoetew dieshalven im April, met 'de iwaffeiide Aant^üng. 

 maan , van nieus ;gezMt '«frotden . Zy wa^fièn cok wel van hot nedergevaUe 

 eaat, en fcomcndiesliai\ien èngroteovèrvloet te Yoorfcinijn. 



ZyHoejen indezomermaaindeinj eiahim.zaatwoJ:d'inde.Hörfl(bn«aïïd«ii Tijt. 

 volkomentiijk rijp. 



S T o K R O Z E N. 



' An dit gewas vind men vericheideiborte'n , te weten : met gele , wit- Geüacijé, 

 tej bruinrode, JijiVerwige, purpere., en bonte bloemen, uit wit eï^ 

 purper beftaande, en meer anderen : van alle wdke foorten dubbel- 

 den eii enkeJden zijn. 



De fteel van dit gewas fchïet hoog op j en het heeft grote bre^ bladen , Gedaante. 

 dierontöni aan de J^anijen gekerftxijn. Ter plaats, daar de bladen uit de 

 fteel Iprui ten, brengt iier zodanige bloemen voort, die enigünsnaar de ro- 

 zen gelijken. De worteJ is lang, dik en wit. 



Hetverëifcht een gemene zandige gront , daar oude paerde- of koemefr Gront. ^ 

 iieurgemengt is , en die voor d'ope lucht jen heldere zonneftralen bloot legt, 

 en matiglijk van vocht befproeit word. , 



Het word van zaat aangeteelt , 't welk , in de Lenten in de voorgedachte Aanteeliög. 

 aarde gezaait , geen bloem geeft , dan in het tweedejaar : en hoewel het fomr 

 tijts aan de wortel gefcheurt word , zo dijd het echter beft van gezaait zaat. 



DeStokrozenin'tgeraeenzijnhardvanaart, en konnen felle vorïl, en Mavening. 

 d'ongemakken van de winter bequamêlijküitftaan. , 



Zy geven geen bloemen , dan in het tweedejaar., te weten van*t midden Tijt. ■ > 

 des zomers af, tot aan de winter: in voegen dat hun bloemen , d'een na d'an- 

 der opengaande , een lange tijt een aangename aanfchouwing aan d'ogen ;, en 

 in de Herlft een volkome rijp zaat geven. De fl-eel vergaat alle winters ^ maar 

 de wortel blijft enige jaren goet, en fpruit in 't voorjaar tot drie of vier ma- 

 len uit. 



Heul, o/"Mankopbloernen. 



It gewas word in verfcheide foorten onderfcheiden ; geiijk ift tahi- Géüacht 

 ' me Heul , met enkelde en dubbelde bloemen , die veffcheidèn 

 van verwe , wit , root , paerfch , bont , en geipikkelt zijn : Gehoorn- 

 de Heul, die weer in twee foorten, in met gele, en met rode bloemen on- 

 derfcheiden worden : doomachtige Heul, die men weer in verfcheide -foor- ,^^^,j^--y 

 ten onderverdeelt, namelijk in enkelde gele, rode, en paerfche bloemen. 



DetammeHeul, met enkelde bloemen, heeft lange, brede en witachtlge ccdaaüw 

 bladen, dierontömaan de kanten gekerft zijn. De fteel fclviet hoog op , en 

 op des zelfs top waft een bloem van vier bladen, die wit , root , of paerfch van 

 verwe is In 't midden van deze bloem ziet men een hxpoftje , met veel draad- 

 jes bezet, 't welk, na dat de bloem afgevallen Is, veel groter word j éh bo- 

 ven een kruin krijgt, die van binnen met velletjes afgefcheidenis, en veel 

 zaat in zich beftuit. De tamme Heul met dubbelde bloemen verfchilt van 

 d'enkelden alleenlijk hier in, dat de bjoem uit meer Uadenbeftaat, dië dik- 

 wijls dun gekerftzijn. 

 De gehoornde Hecil met gele bloemen heeft aan de zijden diep gefnede , of 



M geketfde 



_ J 



