156 



KONINKLYKE 



omgeboge bladen , tufTchen de welken een gladde ronde fteel orafrent an« 

 derhalve voet hoog waft , die van 't midden , tot boven toe met virre 

 bloemtjes, uit vijf blaadjes beftaande , de welken de geftalte van een fiaf 

 vertonen,, bewalTen zijn. Hier op volgen ronde bolletjes , die driekantig 

 zaat in zich befluitei». 



Men vind noch een kleinder foort van dit gewas , daar af de bladen veel 

 kleinderenfmallerzijnj en vijf of zes getakte fteeltjes voortbrengt. 



Derode of purpere bloemen zijn kleinder, dan de witte AffodiUen , en 

 de bladen met flippen getekent. 



Die met gele bloemen verfchilt alleenlijk in de verwe van de bloemen. 



Gront. Zy verëiflchen een luchtige zavelige gront , die met paerde- en kocmeft 



deurmengt is , en in een luchtige en warme plaats legt , en van veel water 

 befproeit word. 



Tijt. Zy konnen lange jaren duren,en vertonen hun bloemen inMaimaantJu-, 



niusenjulius, en geven deurgaans zaat, datvolkomentlijkriipis, behal- 

 ven de gele Affodillen, die in deze landen nooit rijp zaat te voor fchijn 

 brengen. 



AanteeUng. Zy wordcn niet alleenlijk door hun aangegroeide wortelen aangeteelt , 

 die men in April , en ook in September , met de wafiendc maan opneemt, 

 van d'ouden affcheid , en verplant : maar ook door hun zaat , 't welk men 

 inMaert, of November, met de voorgedachte maan, omtrent een ftro- 

 breet diep , in potten , met de voorgedachte aarde gevult , moet zajen , 

 en , de zelfden warm gezet hebbende, fomtijts met laau regewater befproe- 

 jen. Doch als zy van zaat aangeteelt worden , geven zy geen bloemen,, 

 dan iü het darde , of vierde jaar. 



P E O N I E N. 



Geflacht. "W"^ E Peonicnkonncn bequamclijk in mannetje en wijfje onderfchei^ 

 I J den worden , de welken men weer in verfcheide foorten kan delen. 

 ^""^ Want men vind Peoniemannet je met rode bloemen, en brede, en 

 ook met ronde bladen , en met dubbelde bloemen , en fmalle bladen : Peo- 

 niewijfje met dubbelde rode , en met witte en rode enkelde bloemen : daar 

 men noch dePeonie van Konftantinopolen , de witte met dubbelde bloe- 

 men , en die met een dubbelde langdurige inkarnate bloem by mag voegen. 



Gedaante. Peoniemannctje heeft rode ftelen, daar vijfof zes bladen aan zijn, die 

 van geftalte de genen van d'Okernoten gelijken. D« bloemen , ver- 

 fcheiden van verwe , waflen aan de toppen der ftelen. Na de bloemen vol- 

 gen ruige hoornswijze zaathuisjes , van buiten aan te zien gelijk de buiten- 

 fte fchillen der Amandelen, daar zwart blinkend zaat in is. 



De ftelen van 't wijfje zijn niet zo root, als wel groen. De bladen $ 

 fmalder dan die van 't mannetje , zijn boven groen, en onder witachtig, ea 

 deurgaans voor in twee delen gefcheiden. De bloemen komen itn naaftc 

 by met die van 't mannetje overeen ; en het zaat legt in gelijke peultjes be- 

 floten. * 



Gront. Zy verëiflchen een gemene zavelige , en ook wel een andere gront , die 



wel gemefl, in een warme , en ook in een fchaduwachtige plaats legt, 

 en van veel water befproeit word. 



'T')*- Zy konnen lange jaren duren , en geven , na dat zy in de zOmer geblocic 



hebben , jarelijks in de Herffl zaat , dat volkomentlijk rijp is. 



Aanteeiina. Zy wotdcn Op twcc wijzcn aangeteelt, te weten door hun zaat, 't welk 



