156 



KONINKLYKE 



kronkelt zijn. De ronde middelfteel is van onder tot boven , zonder enige 

 ordening j met kleinder bladen , drie of vier by malkander, bekleed. De 

 bloemtjes , die troswijze by malkander wafïen , beftaan uit vier witte blaad- 

 jes , en hebben yder in zich vier lange draatjes. Het zaat , op een fteel van 

 twee voeten hoog waflende , is van geftalte dat van de gemene Hof kars ge- 

 lijk , met de welke zy ook in de wortel overëenkoomt. 



De Kars met brede bladen verfchilt alleenlijk van de gemene Kars in 

 de geftalte der bladen. 



D'Indiaanfche Kars heeft een tedere, lange en ronde ftecl, die inver- 

 fcheidezijdtakjes is verdeelt, met de welken zy aan de byftaande fteunfels 

 vat. De bladen , die ront zijn , waften yder aan een bczonder fteeltje. De 

 bloemen, fchoongeclvanverwe, zijn van geftalte die van de RJdderfpo- 

 ren gelijk, maar groter. Het zaat, drie by malkander waflende , gelijkt 

 wel dat van de Biet. De wortel is vezelachtig. 



De bladen van de Winterkars zijn van geftalte gelijk die van de gemene 

 Rapen, doch glad, en donkergroen van verwe. Degeftreepte fteel fchiet 

 omtrent anderhalve voet op in de hoogte, en draagt aan de toppen gele 

 bloemen , op de welken zaatpeultjes volgen. De wortel is tamelijk lang 

 en dik. 



De Waterkars heeft een dikke en bolle fteel, daar veel zijdfpruiten uit 

 fchieten , die met lange rijgen van langwerpige ronde bladen aan een mid- 

 delfteel zijn bewaflTen. De witte bloemtjes i'pruicen airswijze langs de fte- 

 len en zijdfcheuten tot boven toe , het een na 't ander. Na de bloemen vol- 

 gen dunne ronde zaatpeultjes, daar in klein geel zaat beflotenis. Onder 

 aan de fteel, enter plaats, daar hy in 't water ftaat, ziet men veel witte 

 vezclingen. 



Gront. Zy verëiflchen alle , de Waterkars uirgezondert , een gemene zavelige 



gront, die met oude paerdemeft gemeft is , in een ope en warme plaats legt, 

 en van matige vocht befproeit word. Maar de Waterkars verèifcht een 

 welgemefte en vochtige aarde, en die eerder in een fchadu wichtige, dan 

 in een luchtige plaats legt. 



fijt. Zy alle duren niet langer , dan een jaar , behalven de Winterkars , die, 



de felle koude van de winter verdragen konnende, twee zomers duurt, 

 en , in het tweede jaar rijp zaat gegeven hebbende, fterfr. De Waterkars 

 kan ook enige jaren leven , en geeft deurgaans jarclijks rijp zaat. D'anderc 

 foortcn, d'een vroeger en d'ander fpader gebloeit hebbende , geven in de 

 Herfft zaat, dat volkomentlijk rijp is. 



Aanteeiing. Zy moeten inMaert, of April, met de waflende maan, van nieus, in 

 de voorgedachte aarde gezaait worden. Men kan de Waterkars ook van 

 haar aangegroeide jongen aanqueeken , die men ter zelfde tijt van d'ouden 

 afneemt, enverplant. De gekrulde Kars, lichtelijk allengs haar aangena- 

 me krullen verliezende, moet alleenlijk van zaat, dat van de fchoonfte 

 Krulkars gekomen is, met d'afgaande maan, aangeteelc woxdcn: en in 

 dezer voegen zal zy haar gekrultheit lang behouden. 



Havcning. Dewijl d'IndiaanfcheKats, ind'aarde geplaatft, weeldiglijk waft, en 

 grote ovcrvloet van bladen , maar weinig bloemen geeft, zo word de zelf- 

 de deurgaans in een pot gezet, op datzy, doorde menigte van haar wor- 

 telen, en weinigheit van aarde in haar kracht als gedwongen, weinig bla- 

 den , en veel aangename bloemen, die tot aan de winter duren, te voor- 

 fchijn zou brengen. 



DRA-. 



