HOVENIER. ï6^ 



'en zich , gelijk een ronde kloot , of krop te zamen fluiten. Deze Kool , des 

 winters overgedaan hebbende, ontfluit zich in 't voorjaar , en geeft, aan 

 een fteel van twee of drie voeten hoog, en een duim dik, gele bloemtjes, 

 en daar na langwerpige peukjes , die met zaat , dat klein , ront en bruin is 3 

 gevult zijn. De wortel is met veel vezehngenin d'aarde vaft. 



De rode Kool is in alles, behalven in de ver we, met de voorgaande 

 gelijk. 



De Savooykool , welks binnenftc bladen mede dicht te zamen gedron- 1 



gen zijn , koomt enigfins met de Kabuiskool overeen j behalven dat hy in 

 deverweverfchilt, niet zowel gefloten, en enigfms gekronkelt van bla- 

 den , en langwerpig van geftalte is. Deze Kooi , de winter overgeftaan 

 hebbende , geeft in het voorjaar een getakte fl:eel met witte bloemtjes , daar 

 kleine zaatpeukjes op volgen. 



De Bloemkool heeft in deze gewefl:en langwerpige brede witgroene bla- 

 den, die opeen fteel, matiglijk groot, waflen, In 't midden tuflchen de 

 blaadjes ziet men ftruikjes , omtrent even lang, daar op het geen waft , dat 

 toen bloem noemt, 't welk voor een lekkere fpijs gebruikt wOrd. 



De bruine Kruikooi fchiet zeer hoog op. De bladen , die bruingroen, 

 en aan de kanten gefneden en gekronkelt zijn , fpruiten langs de ftelen uit. 

 Deze foort van Kool fluit zich nimmer. De bloemen, zaatpeulen, en 

 *t zaat zelf zijn van geftalte die van de witte Kabuiskool gelijk. 



Zy verëifïchen alle een goede gemene zavelige gront , die met oude Cront.; 

 koemcft wel deurmengt is, in een luchtige plaacs legt, en van veel wa- 

 ter befproeit word. De bloemkool verëifcht dat 'er jarige paerderaeft on- 

 der gemengtzy. • 



Zy moeten jarclijks , in Maert , met d'afgaande maan, in de voorgedach- Aanteeiing. 

 te aarde gezaait , en , een hantbreet hoog gcwaflèn zijnde , met dezelfde 

 maanftond , dun en luchtig , in een andere plaats verplant , en met water 

 op de wortel begoten worden. 



Zy geven hier in 't volgende jaar, na dat zy gezaait en verplant zijn, in Tijt; 

 Maert, of April, hun bloemen, daar in Maimaant rijp zaat op volgt , uit- 

 gezondert de Bloemkool , die in deze geweften zelden zaat geeft , dat vol- 

 komentlijkrijpisi 't welk dieshalven uitTtalien hier gebracht word. 



De witte en rode Sluitkool , en ook de Savooykool verëiflchen welwa- Havening: 

 ter op de wortel, maar niet op de bladen, voornamelijk als zy zich begin- 

 nen te fluiten. Wanthoehetweerin die tijt droger is, hoe de Kool gro- 

 ter, dichter en beter word, daarzy, integendeel, ten tijden van veel re- 

 gen , zich niet willen fluiten , en des winters haaftiglijk verrotten. En de- 

 wijl zy des winters de koude niet konnen verdragen , zo moet men hen, 

 met hun ftruiken en wortelen , opneemen , in een kelder in d'aarde zetten, 

 fen in 't voorjaar weer in de gront , op een warme plaats, planten. In dezer 

 voegen fchieten zy nieuwe fpruiten , en geven bloemen en rijp zaat , daar 

 meê zy vergaan. Indien men vroeg Kool wil aanteeleri , zo moet men de 

 zelfde, in Auguftus, met d'afgaande maan, zajen, en hen, opgekomen 

 zijnde , in 't einde van September , met de zelfde maanftond, twee voeten 

 van malkander tot aan de toppen in kuilen verplanten , en in Aprfl met 

 aarde aanhogen , om van de w mt niet nedergefl agen te worden , en tot be- 

 ter fluiting , en aangenamer fmaak te komen. 



Y 3 ARTI» 



