HOVENIER. 167 



ASPERSIEN. 



D* Afperfien brengen in 't eerft lange j dikke en ronde fcheüten voortj Geda^üf.; 

 die gemenelijk Afperfien genoemt worden. Dezen, namaalsop- 

 fchietende , veranderen in een hoge fteel met takken , daar veel 

 dun gefnippelde bladen , gelijk die van de Dille , aan wafTen. De bloemtjes 

 zijn geel, daar ronde bczijen op volgen , die eerft groen, endaar na root 

 van ver we zijn , en bruin zaat in zich befluiten. 



Zy verëiflchen een goede vette en luchtige gront, die klein gewreven , Groat, ; 

 en met oude kocmeft wel gemeft is , en die voor de warme zonneftralen 

 open en bloot legt , en van veel water befprocit wordi, 



Zy gevcnjarelijksin't gemeen hun gele bloemen , daar bezijen van een Tijt. 

 aangename rode verwe op volgen , in de welken bruin zaat is befloten. Zy 

 konnen lange jaren duren, en alle ongemakken vande winter verdragen. 



Maak in de voorgedachte aarde kuiltjes van twee vingerbrect diep, en Aantee]io|; 

 een voet van malkander } werp in de Maert , voort na het eerfte vierendeel 

 van de maan , in yder kuiltje twee zaden , en dek hen voort met de zelfde 

 aarde , en in 't left van Odober met een korft van varflche koemeft , en laat 

 hen dus tot in Maert meuken, en wrijf dan met uw handen deze meftjdie'er 

 dcgeliele winter op gelegen heeft, zo klein, als 't mogelijk is, op dat de 

 vetrigheit door de regen naar beneden, en tot op de wortel zou zakken. 

 Neem deze jonge Ipruiten, na dat zy twee jaren ftil geftaan hebben , èn ver- 

 plant hen in nieu we gron t , op deze volgende w ij ze : 



Graaf de plaats, daargy hen wik zetten, en die incenjaarnictgebout 

 heeft geweeft, d'aarde tot op de diepte van vier voeten uit , en hoog hen 

 weer met vette aarde en koemeft by lagen , tot op de hoogte van drie voe- 

 ten ^ daar men dan deze jonge fpruiten van twee jaren by rijgen , en in't 

 verbant, omtrent anderhalve voet van malkander, moet op zetten, en 

 weer een voet hoog van deze welbereide aarde daar op doen. In dezer voe- 

 gen zal dit gewas goede tier hebben, en wel groejen, en veel jaren onge- 

 roert konnen ftaan j tot dat het , te veel wortel gefchoten hebbende , weer 

 verzet moet worden. Men moet het echter des winters met kocje of paer- 

 de meft , of ook met ftro dekken , en d'Afperfien niet eerder, dan in 't vier- 

 dejaar, affnijden , op dat zy te groter en beter zouden worden. Men heeft 

 ook wel waar te nemen dat men niet alle de fcheüten wechneemt, maar 

 aan yder gewas twee of drie laat ftaan , om zaat daar aan te telen : want an- 

 ders zou dit tot ondergang van de plant ftrekken. De fpruiten, die men tot 

 zaden laat ftaan , moeten ook niet afgefneden worden voor dat het zaat 

 zijn volkome rijpheit heeft verkregen j 't welk in Auguftus, of in't left 

 van de zomer gefchied. Van dit zaat worden weer nieuwe planten gezaaits 

 te weten op zodanige wijze, als voorgedacht is. 



AARDBEZIJEN. 



Dit gewas verfpreid zich wijt en breet met zijn dunne takjes , die zich Qpdaanté. 

 infommigeplaatfen, door hun vezelingen, in d'aarde veften. De 

 bladen , van geftalte die van de Braambezijen emgfins gelijk, 

 waflèn altijt drie by malkander. Debloemtjes, die opbezondere fteeltjes 

 fpruiten , zijn in 't midden geel , en rontöm met vijf witte blaadjes bezet. 

 De bezijen zijn eerftgroen , en , als zy njp geworden zi;n 4 root ot wit > 



'v3 



