Geflacht 



Ceiaantc. 



Gront. 



Ttjt. 



Aanteeüng. 



Gedaante. 



Haverfing. 



170 KONINKLYKE 

 KOMKOMMERS. 



DAar zijn twee foorten van Komkommers, namen tlijk witten en 

 groenen , van de welken de witten voor de beften worden gehou- 

 den. Alszy , noch zeer klein zijnde , afgeplukt worden, zo geeft 

 men aan hen denaam van Agurkjes. 



De Komkommers hebben lange , rankachtige en ruwe ftelen , die langs 

 d'aarde verfpreid leggen , en met ruwe bladen , dievande wijngaartenig- 

 finsgelijk, maar veel groter , bewaflen lijn. Aan d'oorfprong der bladen 

 fpruiten dunne klawiertjes, en gele bloemen, van geftalte byna gelijk de 

 Leliën. De Komkommers zijn eerft groen, of wir, en, rijp geworden, 

 geel van verwe , en befluiten in zich langwerpig plat zaat , dat wit is. 



Zy verëiffchenecn goede , gemene , zavelige en luchtige gront , die nieu- 

 welijks omgefpit , en deurgeflagen , en met oude paerdemeft deurmengt 

 is, ineen warme plaats, en voor de zonneftralen bloot legt, en van veel 

 water befproeit word , tot dat zy groot worden : maar daar na konnen zy 

 geen vocht verdragen, vermits zy daar door krachteloos worden. 



Zy bloejen injunius, en hun vruchten worden in Auguftus rijp. Zy 

 konnen ook niet langer , dan een zomer duren , en vergaan voort, nadat 

 hun vruchten rijp geworden zijn. 



Zy worden op geen andere wijze, dan door hun zaat, aangeteelt , 'c welk 

 men in 't left van April, of in 'c begin van Maimaant , met d'afgaande maan, 

 met depuntomlaeg, ruim een ftrobreet diep , en wel zes voeten van mal- 

 kander, in de voorgedachte aarde fteekt. Indien men bfgerigisomgrote 

 Komkommers te bekomen, zo moet men met de volle maan de vrucht, 

 noch niet al te geel zijnde, afbreeken, en het zaat daar afin de zelfde 

 maant, en metdezelfdemaanftond van 't volgende jaar zajen; en in de- 

 zer voegen zullen deze vruchten groter worden. Men zaait hen ook op 

 Meloenbergen een maant vroeger, en bewaart hen yoorzichtiglijk voor 

 koude, zo zullen zy veel vroeger rijp worden. 



MELOENEN. 



DE Meloenen zijn , zoveel de ftelen en bladen aangaat , enigfins met 

 die van de Komkommers gelijk , behalven dat de bladen kleinder, 

 ronder , en niet zo hoekig zijn. De bloemen zijn geel van verwe, 

 en de vruchten, of Meloenen gemenelijk van buiten groen, het vleefch 

 bleekgeel, en hetbinnenfte merg geheel geel en flijmerig. Men vind'er, 

 die van buiten en binnen geheel wit zijn, en dieshalven witte Meloenen 

 genoemt worden. Het zaat is gelijk dat van de Komkommers, Men be- 

 fpeurtook enig onderfcheit in deze vruchten : want fommigen zijn lang- 

 werpig , en fommigen ront en kleinder. Men vind 'er mede , dienaar muC- 

 kus rieken , en dieshalven de naam van Muskadel Meloenen dragen. 



Indien riien met goed gevolg Meloenen wil aanteelen, zo moet men 

 voorèerft, in een warme plaats , tegen de zuiderzon aangelegen, endoor 

 enige muur, of fchutting vandenoorde winden bevrijd, een bedde toe- 

 ftellen, dat achter hoger is, dan voor, en gemenelijk een Mei oen berg ge- 

 noemt word , te weten op deze volgende wijze : Men moet d'aarde , daar 

 men deze Meloen berg wil toeftellèn , drie voeten wech delven, en deze 

 kuil weer met varflche paerdemeft vullen, enige emmers met water daar 



op 



