HOVENIER. 199 



lioogopfcliieten, en met veel kleine, fmalle witte blaadjes dicht bekleed 

 zijn. De bloemen en zaden waflen gelijk van de voorgaande gezegr is. De 

 ftclcn van dit gewas , in de tuinen vcrplantj ofgezaait, hebben langer blar- 

 den, doch zijn niet zo dicht bewaflen. 



De Zonnevolgende Wolf&melk krijgt ronde , tedere en rootachrige 

 fteekjes , die op hun top meteen wijdgeblade krans versiert zijn. De bla- 

 den zijn breetachrig , en aan de kanten een weinig gekerft. Het overige is 

 met het voorgaande gelijk. De wortel is zeer dun. 



De Cypres wolfsraelk heeft zeer fmalle blaadjes , met die van de Denne- 

 boom gelijk , maar veel teerder. Hetfteelcjc, rootachtig zijnde, wafldik- 

 wijls hoger dan een fpan , en heeft verfcheide zijdtakjes. In 't midden van 

 deze zijdtakjes waft een krans, met purpfere, of paerfche fchaakjes, die 

 zeer kleine bloemtjes enzaatjes, de voorgaanden gelijkende, in zich be- 

 fluiten. 



De boomachrige Wolfsmelk fchiet op als een heefter , en is boven wijd 

 uitgefpreid, en met dichte kranffen van bladen bezet. De takken zijn root- 

 achtig, en met bladen, die van de fmalle Myrthus gelijk, bewaflen. De 

 Vrucht is als die van 't mannetjes Wolfsrae Ik. 



Dekartelbladige Wolfsmelk is riiet langwerpige bladen , die voor fpits, 

 en achter breet zijn , bewaflen. Zy zijn ook bleekgroen van verwe , en aan 

 de kanten gekerfc. Dekranfl^nzijn fmalder. Alle deze kruiden, gebro- 

 ken zijnde , geven een melkig fap van zich. 



Zy vereiflchen alle een gemene zavclige j en zo wel een gemefte , als on- q^^^^^ -. 

 gemefte gront , die in een luchtige en bequame plaats legt , en van veel wa- 

 ter befproeit word. De Zeewolfsmelk verëifcht bezonderlijk een duin- 

 zandige aarde. 



Zy bloejen allé in de zomcf maanden , en geven zaat y dat volkomentlijk ^ijt. 

 rijp is. Zy konnen alle de koude en ongemakken van de winter verdragen. 



Zy worden niet alleenlijk door hun zaat aangeteelt , 't welk men in Aanteeün|. 

 Maert, of April, met dewafl!ende maan, niet diep in de voorgedachre 

 aarde moet zajen : maar ook door hun jonge uirgefthote vi ortelen (gdijk 

 de Zeewolfsmelk , deknobbelige, en de Cypreswolfsmelk} die men ter 

 gezeidetijt van d'ouden afneemt , enverplant. 



De boomachtige Wolfsmelk , teerder dan d'anderen zijnde, moet met 

 zijn pot, daarhyiüftaat, ter behorelijke tijt, gelijk veel andere tedere 

 gewaflen, binnen 's huis gebracht, en voor koudeen vorft befchutjenj 

 gelijk veel anderen , in 't voorjaar weer buiten gezet worden. 



'Brionic^ öo^wildeWijngizYtgenoemt, 



• En vind twee foorten van dit gewas, dat bequamelijk in wit en Geflacht; 

 zwart onderfcheiden kan worden. 



- De witte Brionie heeft lange ftelen , met uitfpruitende klavier- Gedaante, 

 tjes , gelijk aan de Wijngaart , bezet , en met breetachtige vijfhoekige bla- 

 den , die diep gekerft zijn , bewafl^e^v. De kleine witte bloemtjes groejen 

 in een trosje by malkaader , en worden van bezijen gevolgf, die eerfl groen 

 zijn, en daar na root worden. De wortel is lang, dik, wit , en zeer bitter. 

 De zwarte Brionie is in alles met de witte gelijk , behalven dat de bczijen 

 niet root , maar zwart zijn. De wortel is ook van buiten bruin, en van bin- 

 nen geel. 

 Zy wafl*en 20 wel in een gemene zandige , als in een klaiachtige , of an - oront. 



