90 



Moltke Moe, men hadde ført det yver paa eit anna umkverve. 

 Det som Moltke Moe kalla „grundlove", kalla Olrik i si metode- 

 lære for „sagnets liv", drivkreftene til umlaging av folkediktet. 

 Desse granskingane førde Olrik noko burt fraa studiet av 

 den gamle danske diktingi. Rettnok arbeidde han med fram- 

 haldet av „Danmarks heltedigtning" og „Danmarks gamle Folke- 

 viser"; men det gjekk ikkje so fort lenger. I dei seinare aari 

 kjem det dessutan sterkare fram ei side av hans forfattarskap 

 som me ikkje hev umtala i hans meir populære arbeid. Liksom 

 Svend Grundtvig og Moltke Moe vilde han gjeva aalmenta ein 

 glytt inn i den gamle folkediktingi — til aandeleg vokster og 

 til national styrkjing. Difor forfalde han dei gamle heltesegnene 

 urnatt for folket; difor gjorde han utval av folkevisone og skreiv 

 ei meisterleg innleiding til dei; difor gav han ut ei samling 

 danske folkeeventyr; difor skreiv han si aandfulle utsyn yver 

 „Nordisk aandsliv i vikingetid og tidlig middelalder". Den eld- 

 hugen han gjekk til arbeidet med, den meisterlege reine dansk 

 han skreiv, den mjuke og maalande stilen han raadde yver, 

 gjorde at dei fleste av arbeidi hans kjennest som kunstverk. Ei 

 ljos tru bar honom uppe, ei tru paa at det liv og dei verde som 

 ein gong er skapte, ikkje vil gaa til grunns. 



Mindetale over prof. dr. Hector F. E. Jungersen 



holdt i den mat.-naturvid. klasses møte den 20de april 1917 



av 

 AUGUST BRINKMANN. 



Den 6te mars avgik professor Jungersen ved Kjøbenhavns 

 universitet ved døden 63 aar gammel ; dansk zoologi mistet 

 herved sin nestor og vort videnskapsselskap et av sine uten- 

 landske medlemmer. 



Hector Frederik Estrup Jungersen var født 1854; efterat 

 han hadde tat magisterkonferens i zoologi i 1877, blev han ad- 

 junkt ved Metropolitanskolen i Kjøbenhavn — en stilling som han 

 først opgav samtidig med at han efter Lutkens død blev utnævnt 



