1914] STAVINGSDEL1NG I RINDALSMAALE 11 



stor som naar tonelage er sjølvstendigt. Stor tonesk. hev den 

 delte st. difor og, naar ho er ein del av eit ord med samansett 

 tonelag, og de er berre ei staving framanfyre ho (jfr. merknad 

 i stykke Delings vokalen): 



kri f pt' p, hylpkå"k, sptk K hy"U, grån y kd"v (-kvaada), bår^u'k 

 (barkjuka, kongla), yijtfdrfv, la j fkå"ks (Nd. mergelsten), budæ'i, 

 treble'm, ræi$[ri\ s skå"r (i flt. ræn{n) y skufå), ræi£krå"k (svart- 

 spett), avceWj, vas y sæ'lj (vass-selja), øktå"m (yktaama, ei stor 

 aama), årnito'^ (ogso namn paa ei urt 10 — lis te ra?), sæu- 

 spr^nji (sausprengja, ei urt, — succisa pratensis?), %s x brÉ'n^i, 

 my\a'pp (myrloppa o: myrdun, eriophorum), m~edy'lj, åm[n\- 

 sføø"v = åm[nfs;}fø'r (= D. ildrage), stdkk y æ'^, kalpve'11, jor- 

 rcftt (jordrotta o: moldbauk, markmus), vass y æ's, mjøk y su'p, 

 W sko" ff, l%Wbø"tl Vi , bru pt' ff, baks^pTy (ei som bakår flatbrød), 



o o 



bårifo'st (barnefostra, Nd. barnepike), opp y js'U ls , .%ø y do'll, ka- 



o o o o 



by's (subst, og inf. 10 ), lott y åt'%, ol^bt^m (ullbinde, Nd. uldskjerf), 

 trctnø"st, båtigræ"i, ænfåsbÉ'%%; å tWiyii (ilengja), santrfnn 

 (samringja), trdv y fyø'r, mærily's, kas[tfby't, uthø"r, arø'n 

 (aarøyna, Nd. overanstrenge); tvo-trT, tt-ta'iy; vess y a'njth;frakk y - 

 a 'r, frakk* a" st, nmgga'r, næggd'st, hu å" r, hu a 'st 20 , vet a' r, 

 vet a' st (av vel o: tydeleg); hit e" st, æs£e'st; klåkk?a'n (b. f., 

 klokkaren), skrlv y å"n, sptk y a'n, håmå"xy, kuntifn, humun, 



16 Armber = actæa spieata; årntgoll = geranium ro- 

 be r ti an um. 



17 Aa våfå : WJjbø"tt : ell. beef a : liljjbøtfa: = å klåg^å tå : 

 (fisla). 



18 Aa få ■. ell. jé : e opp y je'U : = aa faa, gjeva attpaa handelen. 

 Minner um de tyske Aufgeld. *Uppgjerdsla*?? 



19 Eller berre by"s; å k(iby's :, å jæfa : e kctby's : = å „-%ljyt : 

 bjonn":, falla naar ein renner paa ski. Sml. j> kabyssa, 

 byssa. 



20 Hu : kår : o: „morsk ; ' (mykje til) kar; hu : støgg x ver : o: fælt 

 uvér; hu : liv : o: mykje til liv (leven) ; e he nå : alet er : 

 Ji ' hæt : nå ^huå''r :l (noko frakare); tå: vå: de hu" a" st : 

 e he hæt : (de frakaste, glupaste) ; han lyt få vår å : den 



hu a" st :, ^hann : (den frakaste, „morskaste"); de vat hil : 

 vintfer : me æn : gån^ : (de vart full vinter med ein gong). 



