12 EILERT MO [No. 2 



[humul, ni. = r urne x domesticus), tør* u' fy, jøt y u"fy, kop* o" ln, 

 stop* o" ln, dovbZCn (dugnaden), mon*a'n (maanaden), $ætfå"n 

 (skilnaden), mat^mCn (marknaden), juTkvslji, syn.njffin (sun- 

 dagen), moYbdiCn, lædå"n, Rinn (la' )j (Rindalen), Fjæn*$å"% 

 (Fjølndalen), Me*då"n (Me[l]dalen), ^WdiTV (Surndalen) ; Rin$æ"n 

 (dativ), TotfiPn, HalJjlTn, BraWlTn, o. s. b. 



Naar eit ord med tvo stavingar framanfyre den delte st. 

 hev samansett tonelag, og den andre stavinga er lett, vert 

 de for de vissaste uttala med djupaste tonen paa fyrste delen 

 av siste stavinga (stor toneskilnad): 



po* tetta" bb (pott" etla 'bb o: potetkaka, halvtynning), sefieåæ"i 

 (sæterdeigja), mårihø"n (marihøna, muruflugsa, fivreld), køru- 

 bø"tt, skåVåbøHt (skålde m. = austlandsk skuler), sæfasté"kk, 

 drap* års" mi, skaraføW, åk*erhy n mi, åk*erre n ks, få§*erhu'v (net- 

 magen i eit ørtedyr 21 ), veasky'1, mokk^ady^m (-dyngja), mus*a- 

 ro"mp (ogso ei urt: alopecurus), fåg y eto' , i$n ) (fugletunga; ogso: 

 polygonum viv i pa r um); haff*e%e'ln (b. f.), snnakå^fy (b. f.; 

 eit sams namn for dei grasartene som „blomstrar i topp", som de 

 kallast i botanikkane: aira, agrostis, f estuca, poa o. il. 22 ),hø§*e- 

 sko'n, teVefo'n, Bøl*udå"n, Ælj*ato'n, Ne*ga§mo'n; dev*ide'r, 

 sep*ere : r. 



Sml. med gamm*elostn, sokk* erkapp en 2z . 



Slike ord kann tildels ha ei onnor utbyting (fordeling) av 

 tonelage: Med djupaste tonen (men ikkje mykje ljodtrykk) paa 

 den st. som er nærast den delte, og daa med liten toneskilnad 

 i den delte staving: 



e Håk*å&lin (dativ), Dafer^vafy Storbækdan, Gryt*bakbron 

 (-brunen), Ytfgasktfn, ny*åsåan, Romåstan (ogso utt. Rom- 

 åstn, i dat. Rom*åst'å). 



21 Bladmagen kallast lott*sækk'en, kallune — slarven. (I Sokne- 

 dalen: hår korns n og slark' en). 



22 Rindalsk tapp, f. (flt. tæpp) = 1) topp, lugg; 2) skjærtopp 

 3: tett samanhopa stråa og blad ifraa rot eller rotstokk, = 

 „tue" i botanikkane; 3) propp. 



23 Framandorde chokolade hev i Rindalen vorte til: sokk'e :• 

 \åd*e:. (Sml. „Krest'iån : stren :" o: Kristiansten). 



