24 EILERT MO [Np. 2 



Baade imperfektum og perfektum particip av verbe å vill 

 (vilja) vert ult. vilt a, vilfa ell. vijfa™. 



De hev vorte mykje brukeleg at dei verba som hev st.d. 

 i imperfektum, vert uttala like eins i perfektum particip (supi- 

 num) og, naar orde kjem etter ei form av verbe hå : 

 he dø"mt :, he té"nt:, he sve'ft :, he bø"§d :, he spæ"kt: o. s. b. 



Men naar slike particip er attribut eller „prædikatsord", fær 

 dei aldri st.d.: 



hai% vai åæn,t :, haty vai åømt :, sæ"n : 54 vat mætt :, sæ f, n : e 

 mætt :, en mætt : sæu :, sko"n : e timispcekt :. 



Participa smot, spot, tot, Jott 55 , hæt, Ijæt, sakt, låkt, havd b{S 

 (haft), fått, gått (ogso gånnjé), stått (ogso ståncté), ått, &,%%%, vest 

 — hev aldri st.d. 



Merknad til stykke III og IV. 



Naar eit lj od v ei kt pronomen som er objekt, sideled 

 (hensynsbetegnelse) eller subjekt i setningen, — negtingsorde Ut, 

 eller visse andre tone lette adverb, som vel (vel), nå, da, — 

 kjem etter eit verb, vert verbe og smaaorda (alle eller nokre av dei) 

 tilsaman eit „tonelagsvald". Er verbe eit tvo- eller tristavings- 



53 Med II, lj ell. jj ogso: myljjå, mylfå, myjfå (præp. mil- 

 lom). Jfr. de franske orde mouiller: mule ^> mujé. 



54 B.f. av sæu, m. — Naar de til eit ord som endar paa tvi- 

 Ijod vert attaatlagt ein konsonant som ending, gaar tviijoden 

 over til einlydt vokal, æi til æ ell. s, æy og ceu til oe ell. 

 6. — Verb som endar paa tviljod plar missa andre helvta 

 av han naar de kjem etter verbe eit tonelett smaaord som 

 byrjar med konsonant (eller misser vokalen) og høyrer til 

 same tonelagsvalde som verbe. (Undantak fraa regelen : inf. 

 læ"i — leiga og læ"i = læja, bæ"y, toe"y o. fl.). 



55 Med o: jot (jor) = mogen, buen (um ber); klårjot (klårjor) 

 = Nd. utmattet. 



56 Foirhavd = Nå. fuldbaaren; men foWhavd = fyU; han$- 



o 



oeuhavd = forfjetra, „uti di". (Ogso uttala han,$åhavd og 

 hanjCpahavd). 



