30 EILERT MO [No. 2 



vard), lik : stor:, lik: gcefe:. Adv. nere (nære, nær 73 ) er 

 kanskje gjernast einst.ord i ordlage ner\nons : n?r['e] : o: nær- 

 munds nær, naame nær. Aldri vert uttala al/Ver (aldri ^> alder, 

 sml. :i: baldra (inf.) > bald'er). Aller eller allra (upphaveleg 

 ein genitiv) beiter paa rindalsk a"U (<C *alla <C allra 74 ). 



IX. Nokre præpositionar som og kann vera tvostavings- 

 ord med endestavinga -e: 

 e'v (etfe, over), po"im [ponjd<e, under), f di" r (fær y e, fyre). 



Fær^e, f di" r og fer y e svarar til fyre i landsmaal; til for 

 eller fyr i landsmaal svarar feer (kort vokal; ikkje st.d.), Baade 

 fcere og f di" r vert bruka i samansetjingane med botCå-, irynfa-, 

 uta- o. s. b. : botfafære eller botCafæ^r 1 ' . I lausleg (uegte) 

 samansette verb vert of tast fæ"r bruka; fyre toneleite pronomen 

 alltid f ær, utan st.d.: 



De lyt ^vårå: ^nå"nji: te statfdPr:. De lyt! nå: ^inji- 

 kvann : staCfæ&i : 7G . 



Merknad. 



I substantiva fasøst (faster) og mo y søst (moster) er de ikkje 

 stavingsdeling. (Gn. systir i nom., systur i akk.; sml.: 

 fyrir > /e/e, fær K e, f re" r; yf ir >> ev y e, e"v; u n d i r >> {p)on$e, 

 (p)o'W 77 . Orde sysler vert i Rindalen uttala søst'er; i bunda 



73 Præp. ner (= hjaa, hos) hev aldri st.d. 



74 Ist.f. berre vess"a'njnj (sjåa stykke V) kann ein og segja 

 +a h U : ^vess^å^mi : (i dette tilfelle utan st.d. og i siste orde: 

 ~< a"ll : ^vess^ånii :). Dette kjem kanskje av eit eldre *alli 

 (=allri) vissunni. Sml. komparativen hell, som eitid 

 kann ba havt forma *helli (for *hellri eller *heldri). 



75 Meir bruka er uttrykka botfdfe, inji^åfe, utfåtfe o. s. b. 



70 Alltid fæ"r i: de eitt: fæ"r :; dæm hilt' d[e]itt : fæ"r :. 



Med dette (Ut) fæ"r meinest (ikkje) „med", (ikkje) lovleg 



eller gjeldande (i leik); sml. fair play. 

 77 I samansetjingar -onde eller -0'nn : ne onde eller neo^nji, 



bott y ond'e eller feøttVmj. 



