40 EILERT MO [No. 2 



nd"tin, nå"r, nå" (nåk y å 100 ), nåre, når a, nå"r. 

 md^n,, ma'^% mafqt, mawfåe, marfåa, mdn.n. 



Nå"nn, nå" r, nå", ma"n,n,, md , ^t misser st.d. naar dei vert 

 bruka utan ljodtrykk (ell. ljodveikt: E' de nån,n : så — o. s. b.). 



Kor hev ofte st.d., soleis gjerne i komplement: ren : tå ko"r :, 

 æn : åt ko"r : ; eli"t : åt ko"r : . 



XVII. I orda eda"f, egå"r, ekve"U, ena"tt m , e[j]æf£a"s 

 (ell. ejæftas o: igaarkveld), eå"r, esåmaW, evå"r, ehæ'st, efjo"r. 



De er ikkje st.d. i: emåryå 102 , evin&er. St.d. vert oftast 

 slyffa i: e annakvsll, e anriaår, e f jo såm'år; færedag (o: fyrr 

 idag) vert uttala som eitt tonelagsvald, med enkelt tonelag. 



Til orde litt i landsmaal svarar de rindalske eli"t loz . 



Baade orde ell"t og slike som edå"§, egå"r o. s. b. kann 

 vera stavingsdelinga forutan og, vissonne naar dei vert uttala 

 med berre vanleg (normalt) ljodtrykk. 



Orde emo't plar ha st.d. naar de er uttala med ljodtrykk, 

 undtakand naar de hev eit tonelett pronomen etter seg: 

 Be e ^drykt : å ^spren,^ : emo"t : bakk : (jfr. merknad til stykke 

 I). E jikk : emo"t : vind' a : . Han komm : emofme : ; han 

 komm emotme : . 



For orda att y å"t, bottWt, ivynf-åTt o. s. b. gjeld same regelen: 

 Sett] de: botCå"t : ! E fæk + skæi : atåt siip^ån:. (Siste orde 

 her kann vera mesta vegtlaust). 



Orda ehél, e hæ§ (i hug og i haug), e totyiy (i tunn), e still 

 hev ikkje st.d. — Utt. utan st.d. vert ogso å lægg (aa legg, upp 

 paa leggen): Sjnjø"n : nådd' nå : mi%% : å lægg :. 



100 F. eks. i : Be vatt' nå : +nåk y å : te ^frtC%la§ : f ær ^hånå : , 

 "de : . Han tykkest nå' vel : +vårå : ^nåtiå : te ^kar :/ 

 (nåk\l : te — = Nd. ikke ubetydelig. — Fra^&jjhf, n. = tap). 



101 Merk: e natt = ei natt; e-na"tt — inatt. 



102 Både ^kvels : å 'marg å : — Nd. baade morgen og aften. 



103 Sml. iClft o: lite grand. — Fyrest, ur- ogso i uletHmi, 

 (ulitfinn) og i unæt (urnaut o: skarvkrøter). 



