42 EILERT MO [No. 2 



Dm" : , kamm' hit : ! Då"kk : , kamm : , så ska ås te : å tå : olmjn\ 

 k%Ck:l Få"r:! Mo"r:! BrTt : 106 / Jo" :.' Pé" :! OVa':! ÉlT :! 

 MålT :! Sværtfe" :! Tore' :! R&wCæPi :! Jar f tru " : 107 / Brmn\ 

 æTU: 1 * 8 ! 



Naar folk held aat og ropar namne aat einkvan fleire gonger, 

 plar de gjernast koma — med ymse tonebrigde — forseggjort 

 og greidt — med st.d. nokre gonger fyrst, og so siste gongen, 

 snaapt og snyppleg, utan; 

 Ofa':! OF å" :! (nokre gonger) — — Of a:!! 



Merknad tilslutt. 



Av de som her hev vore sagt um stavingsdelinga paa vokal 

 i rindalsmaale, vil ein skyna at de ikkje alltid er den same 

 orsak til delinga: 



1. Mange ord hev mist ei vokalisk endestaving (a, u, i), 

 og hev so faatt deling i den stavinga som no vart den siste : 

 subst., inf., komp., ordenstal, ymse adverb o. s. b. (Stav in gs tap). 



2. Ord som endar paa vokal, r, l ell. 1-ljod fær gjerne st.d. 

 naar dei hev attihengt endinga eller orde [e] n, og ord som endar 

 paa n-ljod fær st.d. ist.f. endinga [e]n ]09 . (Såman draging). 



106 Dei samandregne personnamna S } ur, Frik, Brit, Grus, 

 Nils, Lås, Erk, m. fl. hev ikkje st.d. utan dei vert bruka 

 som tiltaleord i roping. 



107 Her hev vi r framanfyre t. I slurven uttale ofte supradental 

 s : JassHru ; som skasp ist.f. skarp, moesk ist.f. mærk, o. s. b. 

 De vert og tildels sagt nårk, hærk, færk ist.f. nask, hæsk t 

 fæsk). — Sjåa merknad nr. 86. 



108 Bræncell = Bry nhild. Sml. Begjær {Bæyær), Jæron,n. —. 

 Mansnamne Brynjulv vert uttala Brynr^øl « *Brynj - 

 olfr; sml. Bøl < Hrolfr). 



109 j g j> amt fær ogso surne einstavingsord som endar paa 

 vokal st.d. i dativ fleirtal : sko^m, tå"m, kiCm. (Rindalsk: 

 skonå, tan å, kuria). — I Soknedalen, S. T. amt, slyffar 

 dei st.d. (eller brukar st.d. med liten toneskilnad?) i slike 



