1922] TONELAGSTILHØVE I RINDALSK. 7 



6: -r-blæk(k) y mak'&r. Ser. 12, nr. 1: sokk K erkåpp/en\ 2: +sokk s er- 

 kåpp'en; 3: -^-sokk y erkåp'p'en; 4: tyberåsn; 5: + tyberåsn; 

 6: -r-tyberåsn, Ser. XIII, nr, 1: sÆ"p; 2: grørtså"p; 3: bla sa p; 

 4: stqfa; 5: grønsåp'a; 6: bla såpa. Ser. XIV: nr. 1: fasøst; 

 2: mosøst] 3: fasøsfna; 4: nwsøstna. Ser. XV, nr. 1: ørt/i'- 

 &aM; 2: grytbakk'å\ 3: j^t?^ ^ ; 4: pær^^orrø&n ; 5: mjøW- 

 ost; 6: mjøtfostfn. Ser. XVI, nr. 1: vls y år; 2: ttsVn; 3: 

 *,Wr; 4: /nar; 5: /WVn; 6: /VfaV. Ser. XVII, nr. 1: 

 lænsma^m; 2: frans' ma'ipi; 3: ja"n sw$fø); 4: fo/"rø i'«Va; 

 5: ja'a mina; 6: føma vara. Ser. XVIII, nr. 1 : kastn ut; 2: 

 kast an ilt; 3: kasta 'n; 4: fav^rtåt' nå; 5: fan{n) x <iæm at nå; 

 6: talt en lut. Ser. XIX, nr. 1 : \tippa\ (lokkeord); 2 : føos(s)a ! 3: 

 [&åm ?20 ! 4: [å-ja! — 



Dr. Selmer hev sendt meg resultata av eksperimenta, og 

 eg hev kopiert det heile. Originalpapira sendte eg so til herr 

 Selmer att. — Eg er rådd på å teikne alt i ein mindre målstokk: 

 1 /io av originalen (so 3 mm. svarar til 0,1 sekund). Når ein 

 vil gjera samanlikningar millom dei ymse upptakingane, er det 

 godt å ha dei teikna i ein noko mindre målstokk enn den som 

 er bruka på originalpapira. 



Seinare i denne meldinga til Det Akademiske Kollegium 

 skal eg umtala serskilt kvar upptaking. — 



2. Litt um kvantitet. 



(„Kort" og „Iang" vokal, „kort" og „lang" konsonant). 



Dr. E. W. Selmer segjer i artikkelen „Enkelt og dobbelt 

 tonelag i Kristianiasprog", Maal og minne 1920, millom anna 

 (side 56) at „det i en række tilfælde vil vise sig at en saakaldt 

 „lang" vokal kan være kortere end en saakaldt „kort" (smlgn. 

 de forskjellige simplicia og composita)". Noko liknande segjer 

 same forfattar i avhandlinga „Tonelag og tonefald i Bergens 

 bymaal" (side 9). 



Når ein ser på resultata av dei freistnadene som eg var 

 med og gjorde på Det Fonetiske Institutt hausten 1921, vil ein 

 finne at der og kann ein „lang" vokal ofte vera umlag like 

 kort som ein „kort" vokal, og ein „lang" konsonant umlag like 

 kort som ein „kort" konsonant. 



Vi kann likevel ikkje segje at det er gale å tala um korte 

 og lange lyd i fonetikken. For vi gjer då verkeleg forskjel på 

 kort og lang lyd, og høyrer forskjel. Vi uttalar ikkje sot (sub- 



