1922] TONELAGSTILHØVE I RINDALSK. 19 



Når ein ser på toneflyttingskurvane åt dei fonetiske eks- 

 periment eg var med og gjorde i Kristiania, er trykkparti og 

 hovudtone ikkje alltid like lett å finne. Som eit døme på at hovud- 

 tonen sumtid kann vera lett å finne, kann eg nemne serie XIX, 

 nr. 3 (\kåm-nol lokkeord-tone), andre stavinga 1 . Der finn vi 

 millom Ais og H ein mesta horisontal avsats, som er umlag 

 1 cm. lang. Det er fall i toneflyttinga både fyre og etter. Fallet 

 framanfor er stupande bratt: tonen fell umlag ein kvart på 2 

 hundredels sekund 2 (her nedanfor skriv eg c/s ist. f. hundredels 

 sekund). Fallet attanfor avsatsen er eit avslutningsfall. Dette er 

 mindre bratt; tonen fell ein stor ters på 7 c/s. Avsatsen syner 

 oss kvar hovudtonen hev vore. Hovudtonen hev havt eit uthald 

 på godt og vel 3 c/s eller 5 tonesvingningar. Heile tida åt 

 vokalen i stavinga hev vore 13 c/s, og vi må vel rekne han for 

 ein kort vokal. Hovudtonen hev fått umlag 1 / i av den tida som 

 vokalen hev vore uttala i. Hovudtonen i 1. stavinga hev vente- 

 leg lege på konsonanten m, — millom f og fis. Avstanden mil- 

 lom hovudtonane i dei to stavingane hev i so fall vore ein kvint. 



Vektlause ord. 



Toneflyttingslina åt vektlause ord og stavingar er ofte ei 

 kort skråline som syner fall i tonen. Nære midta er det gjerne 

 ein knekk på lina. Denne knekken syner vel kvar hovudtonen 

 i stavinga er. Hovudtonen er visst i slike høve ofte sers kort, 

 kanskje med berre 2 (ell. 3) tonesvingningar i umlag same høgd. 

 I vektlause tvostavingsord er fyrste vokalen kanskje som regel 

 kortare enn den andre. Toneflyttingslina åt fyrste vokalen syner 

 gjerne eit bratt fall i tonen. Vokalen i 2. stavinga hev ofte ei 

 meir horisontal line med båror, og hev vel då litt lengere hovud- 

 tone enn vokalen i 1. stavinga. Toneflyttingslina åt andre sta- 

 vinga av eit vektlaust tvostavingsord likjest mykje på tonefl.lina 

 åt sonore konsonantar som står i slutten av einstavingsord. 



Lette stavingar i ord med tonelag hev liknande toneflyttings- 

 line som vektlause ord som står utanfor tonelagsvalda, og kann 

 vel kallast vektlause stavingar. 



(Ekspm. III, 2, 3, 5, 6; IV, 1; VIII, 1 ; IX, I ; I, 2 o. fl.). 



1 Sjå figuren på side 18. 



2 Eit hundredels sekund blir ogso kalla ein centime. 



