EILERT MO. [No. 1 



G. NB. Millom v og l (overgang frå lippelyd til ein tungelyd) 

 eit staup eller ei gruve. — Tenkte meg at denne uttalen 

 vilde vise litt likskap med „brote tonelag". Kurven hev 

 ogso vorte noko lik dei i II, 3 og II, 6. 



I, 4, tråv'el, adj. (same ordet med rindalsk uttale). 



Uttala som tvostavingsord; „enkelt" tonelag. 



A. Nokso heldig. 



B. Største lydstyrke ved 110 mm.? Største lydst. i andre sta- 

 vinga (som hev lita tonetyngd) ved 185 mm? 



G. Nokso kraftig r? (NB. det djupe staupet). Vektlaus (tone- 

 svak) stemmeband-straming 165 — 175 mm. (stigning = 27 : 

 10). Litt slakking av stemmebanda burtimot slutten av 

 ordet, (cis— e = 1 — 3 b , liten ters). 



I, 5. sæjpi (= segn, subst., f.). 



Einstavingsord ; einstavingstonelag. 



A. Svært so lang s. Elles ser ordet ikkje so verst ut. 



B. Største lydstyrke kann her ha vore på kons. n,. Hev vo- 

 kalen havt største lydst., må maksimum ha vore millom 

 125 og 135 mm. (ved d). 



C. Skilet millom $ og n ved 215 mm.? (Eit grunnt svokk der, 

 millom 200 og 220 mm.). — Litt stemmeband-slakking burt- 

 imot slutten. Tenkte at ordet vilde vise litt likskap med 

 ord uttala med „brote" tonelag. 



1, 6. sænfåen (bunda form dativ eintal av sær^n,, seng). 



Tvostavingsord; enkelt tonelag. 



A. Lang s. Elles bra. 



B. Største lydst. enten på æ eller på n,; kanskje ved 165 mm.? 

 I tvost.ord med enkelt tonelag og kort vokal kann visst 

 største lydst. bli lagt på sonor konsonant. Største lydst. i 



2. staving ved 260 mm.?? NB. 2. staving er lett („ubetonet"). 

 G. Fallande forslag i 1. staving. Lett tonestigning i overgan- 

 gen i\—e (12:8) Stemmeb. slakking tilslutt. . 



(H-d = l-3 b ). 



II, 1. bøt {= bøter, fleirtal av bot, subst., f.). 



Einstavingsord ; einstavingstonelag. 

 A. Visst riktig bra. 



