1922] TONELAGSTILHØVE I RINDALSK. 35 



III, 3. u"t: at, = landsm. ute att. 

 Tviteken vokal; enkelt tonelag; vektlaust ord etter. 



A. Riktig bra. (u-en ser ut til å vera litt for kort). 



B. Største lydstyrke i fyrste ord ved 35 mm.? (botnen av båre- 

 dalen). Litt lydforsterkning ved 75 mm.? Sml. II, 2 og II, 5; 

 båe desse tvo orda hev tydelegare „kamelrygg" for andre 

 delen av den tvitekne vokal. — Andre ordet (i III, 3) er 

 vektlaust, ikkje såman med fyrste ordet i eit tonelagsvald. 



G. Forslag — 17 mm. Vektlaus stigning 50—70 mm. (G— H 

 = 1-3). 



III, 4. bleik, bleik, adj. (ikkje rindalsk dialektuttale). 



Einstavingsord ; einstavingstonelag. 



A. For lang A - ; ellers nokso bra. 



B. Største lydstyrke ved 125 mm.? Tenkte meg at toneflyttings- 

 kurven i dette tilfelle kom til å likjast litt på kurven åt ord 

 som blir uttala med „brote" einstavingstonelag. 



C. Båredal for l, ikkje mykje djup. — Kort fall (stemmeband- 

 slakking) framanfor k. Hev slutten av vok. e vore nokso 

 svak?? 



III, 5. bleik'r, det gamalnorske adj. uttala som tvostavingsord 

 med „enkelt" tonelag. 



A. Rett bra. 



B. Største lydstyrken på i-en? (millom 105 og 110 mm.). 

 Andre stavinga hev vore ein r med 3 staup i toneflyttinga; 

 andre staupet størst, djupast ved 205 mm. 



G. Eit fall — forslagliknande — inne i l. Nokso kraftig l? 

 (Hadde ikkje tonefl. på diftongen gått nedover, vilde l fått 

 ein djup båredal). (Fis — cis = 4 — 1; Gis— cis = 5 — 1). 



111,6. blsikr, same ordet med ein annan uttale: ein freistnad på 

 å uttala ordet som einstavingsord. 



A. Vellykka. 



B. Største lydtyngd ved 100 — 105 mm.? eller noko lenger fram 

 — ved 90 mm.? — Heile ordet — r-en medrekna — hev 

 for øyret nokso stor likskap med „ brote" tonelag. Ogso um 

 ein ser burt ifrå r-en, hev kurven nokon likskap med kurven 

 for brote tonelag, r-en her er „ubetonet" (sml. det vektlause 

 at i III, 2 og III, 3). 



C. Kraftig l? (Over 1 / 10 sek.; langt fall: cis — Fis). 



