1922] TONELAGSTILHØVE I RINDALSK. 37 



G. Forslag størst i 2. stav. Stign. tilslutt. Fall fyre s (15 : 10). 

 På kons. n stigning med 2 staup. 



IV, 5. skulehusa (bunda form fleirtal). 



Freistnad på etterlikning etter „andreleddsbetoning". 



A. Nokso bra. — NB. I båredalen 104—120 mm. hev vi vel 

 h-en, som hev vore „stemt" (klangfør). 



B. Dei 2 fyrste stavingane „ubetonet" (lette). Største lydst. i 

 3. staving ved cis (150 mm.)?? I siste stav. ved 245—250 

 mm.? eller noko lenger fram — ved umlag 235 mm.? 



C. NB. Største lydst. uppe ved cis er igrunnen for høgt uppe; 

 skulde vore nærmare konsonanten (s), nede ved A. Med 

 maksimum ved cis måtte tonelaget helst kallast „saman- 

 sett". 



IV, 6. shA.l%us'a (same ordet; rindalsk utt.). 



Tristavingsord; samansett tonelag; bitrykk 2. stav. 



A. Nokso vellykka. 



B. Største lydtyngd i 1. stav. litt framanfor midta av u-en 

 (ved 80 mm.)? Maksimum i 2. staving ved 190—200 (av- 

 satsen); i siste staving båredalen ved 250 mm.? 



C. Andre stav. hev største forslag, -r- Båredalen 133 — 150 mm. 

 svarar visseleg til ein „stemt" h. Partia 200 — 209 mm. og 

 270 — 275 mm. stemmebandslakkingar (vektlause)?. 



V, 1. æljatona (dativ av gardnamn 1 ). 



Firstavingsord; samans. tonelag; bitr. næstsiste staving. 



A. Nokso bra. 



B. Største lydstyrke i 1. stav. ved Ais (10 mm.)? (der den korte 

 stigninga tek til). I 2. stav. (kort, lett staving) ved 110 ell. 

 120 mm.? I 3. stav. ved 185 eller 200 mm. (Fis)? I siste 

 st. ved 270 mm.? 



C. Ein hump millom j og a } — like eins som ofte millom 2 

 vokalar. Eit veldig forslag i tridje stavinga. 



V ; 2. æljatona (same ordet, annleis uttala). 



Firstavingsord; samans. tonelag; ikkje „sterkt" bitrykk. 

 A. Vok. æ er svært kort. Elles ser ordet ikkje verst ut. 



Elgjatun, officielt „Helgetun" (!). 



