1922] T0NELAGST1LHØVE I RINDALSK. 43 



uttale som likjest på den i IX, 4. Sml. VIII, 4, som ogso 

 var ein mindre vellykka eksempel. 



X, 1. håpp'en (koppen, subst., bunda form). 



Tvostavingsord; enkelt tonelag. 



A. Nokso bra. — Den klanglause (stemmeløse) delen av n i 

 slutten av ordet kann ein vel sjå burt ifrå. — Intervallet 

 (G— d) heller stort. 



B. Største lydstyrke i 1. stavinga ved A eller ved G? — 12. 

 stavinga maksimum ved d (167 mm.). NB. Samenlikna med 



1, 2 hev X, 1 heller stort tonesprang millom 1. og 2. sta- 

 vinga. (Millom hovudtonane i I, 2 umlag ein stor ters, i 

 X, 1 umlag ein kvart). 



X, 2. + kapp' en, same ordet. 



Med plus-betoning. 



A. Kons. k er nokso lang. Tonespranget mill. stavingane heller 

 langt: Ifrå lægste tonen i 1. staving til høgste tonen i 



2. staving er det ein heil oktav (G — g)! Grunnen til dette 

 hev kanskje vore den at tonespranget i siste ord (X, 1) ogso 

 var heller langt (ein kvart). 



B. Største lydst. i 2. stavinga umlag ved midta av e-en? (svok- 

 ket ved 195 mm.). 



X, 3. -+-kåpp'en, same ordet. 



Med minus-betoning. 



A. Rett bra. Sml. dei mindre vellykka VIII, 4 og IX, 4. 



B. Største lydstyrke i 1. stavinga nokso langt nede, ved Gis? 

 — 12. stavinga er maksimum sannsynlegvis ved A. 



(Gis-A = 7—1). 

 G. Fallet e — Gis er vel forslaget i 1. staving; forslaget i andre 

 stavinga: cis — A. 



X, 4. pt'p (uttala pi'p; pipe, subst.). 



Ord med tviteken vokal; enkelt tonelag. (NB. Ikkje „tve- 

 toppet" einstavingstonelag). 

 A. Det er vandt å sjå kvar lydforsterkninga burtimot slutten 

 av vokalen er. Elles ser ordet nokso bra ut. — NB. Ingen 

 „kamelpuklar" her! (Sml. II, 2). 



