1922] TONELAGSTILHØVE I RiNDALSK. 45 



XI, 2. + sko mciker, same ord. 



Plus-betoning („fremhevende betoning"). 



A. Vok. a er her og mykje for kort; skulde vore umlag like 

 lang som o (sml. nr. XI, 1). 



B. Største lydst. i 1. stav. avsatsen 110 — 115 mm. I andre 

 stavinga — kvar? — I siste stavinga — ? (Merk: Millom 

 lægste og høgste tonen her er det umlag ein oktav: tonefl. 

 2-1—5-7-1J. 



C. Forslag 73 — 86 mm, (fall 27: 13). Stigninga på m eit band 

 millom tonehøgdene i 1. og 2. stavinga. 



XI, 3. -T-skomaker, same ordet. 



Med minus-betoning. 



A. Minner um „ammen-betoning"; elles nokolunde. 



B. Vandt å sjå kvar største lydstyrke hev vore i fyrste og 

 andre stavinga. I siste stavinga, som er vektlaus, — ved 

 Fis? 



C. Pukkel-forslag i 1. staving. Fallande forslag i siste staving 

 (Ais-Fis). 



XI, 4. blækftfmåtfer, subst., m. 



Tristavingsord; samansett tonelag; bitrykk 2. stav. 



A. Nokolunde. Vok. a ser ut til å ha vore heller kort (ikkje 

 mykje lenger enn e-en). 



B. Største lydst. i 1. staving uppe ved cis? — I 2. stavinga 

 ved A eller G? (165—175 mm.). — I siste stav. ved d (litt 

 over), 245— 250 mm.? 



C. Gruve for kons. b, låg kuv for l, høg kuv for m, like 

 eins for r. — Uppstigande forslag i 1. staving; like eins i 

 2. stav.— (Auditivt: uml. 7—5—1). 



XI, 5. + blæk(kymåk / er, same ord. 



Med plus-betoning. 



A. r-en tilslutt utan stemme, æ ser ut til å vera nokso lang. 



B. Største lydstyrke i 1. staving ved cis; litt lydforsterkning 

 lenger nede (ved Ais)? — Maksim. i 2. staving ved 170 — 

 180 mm.? — I siste staving ved fis? — (cis — Gis— fis = 

 5-2—1). 



C. Fall fyre k i 2. staving; fyre r i siste stav. 



