52 EILERT MO. [No. 1 



C. Liten båredal for r. — Stigande forslag i 1. stavinga (fal- 

 lande inne i r?). — Fallande forslag i 2. stavinga. Fall 

 ned til E både i 1. og i 2. stavinga. 



(d-F-B-G-c = 2-4— 7 b -5— 1). 



XV, 3. pær^pon,^ (= pengepung). 



Tvostavingsord; enkelt tonelag. 



A. Her ser det ut til at vi hev eit sidestykke til det å „synge 

 på sonor konsonant" (sml. n tilll oss venrin, dinn HelUiånn 

 ned till oss sennn 11 !). 



B. Største lydst. i 1. stav. ved 105 mm.? (inne i kons. $). — 

 I 2. stav. ogso inne i rj, ved 215 mm. 1 — Ved 55 mm. kann 

 ikkje maksimum i 1. staving ha vore, for då vilde tone- 

 laget vorte „samansett". 



XV, 4. 2 jæ7 MP°V>{V>) en > bunda form. 



Tristavingsord; enkelt tonelag. (Minus- tonefall?) 

 A. Det høge forslaget i 1. stavinga gjer at ordet ser ut til å 

 ha havt minus-betoning. — NB. Lang æ i fyrste stavinga. 

 | B. Største lydst. i 1. stav. ved 95 mm.? (Gis). I 2. stav. ved 

 180— ell. 185 mm., eller uppe på toppen, ved 200 mm.? — 

 I 3. stav. ved 250 — 255 mm.? — (um ikkje inne i konso- 

 nanten). 

 G. Bøyg upp for fyrste n,; bøyg ned for n, i andre stavinga. 

 Langt, fallande forslag i 1. stav.; kort, stigande i 2. sta- 

 vinga. 



XV, 5. mjøJiost, subst., m. (= mjølkost 2 ). 



Tvostavingsord; samansett tonelag. 



A. Nokso bra. 



B. Største lydstyrke i 1. stavinga ved 100 mm.? — 12. sta- 

 vinga nokonstad millom 185 og 205 mm.? — 



(Ais— Gis-H = 7—6—1; cis, 215 mm. = 2). 



C. Forslag-liknande fall millom 30 og 40 mm. — Fall framan- 

 for konsonanten s (215—228 mm.). 



1 Intervallet umlag = 5 — 1. 



2 I motsetning til skjørost (> gamalosl). 



