1923J BERETNING NR. 1 FRA NORSK FONOGRAM-ARKIV. 15 



Grunntekster. 



(Landsmål). 



NFA: A. 



1. Det lettaste er ikkje alltid det rettaste. — 



2. Det som ein ser, det lyt ein tru. — 



3. Det litle (vesle) kann veita stort. — 



4. Der mange er fyrr, koma mange til. — 



5. Den som mykje skal draga, fær ikkje fara fort. — 



6. Der foten er tryggaste, er fallet styggaste. — 



7. Det er hardt å sitja fast i si eigi snare. — 



8. Kvar er seg sjølv nærast. : — 



9. Ein ligg tryggare i hamni enn på havet, og sitt tryggare 

 på berget enn i båten. — 



10. Han tek det ikkje tungt. — 



1 1. Er saki god, gjev ho godt mod. — 



12. Ein ongul utan agn gjerer ikkje gagn. — 



13. Bjørnen er ikkje god å binda. — 



14. Det eg ikkje veit, gjerer meg korkje kald eller heit. — 



15. Ugras veks i kvar manns hage. — 



16. Drykken talar, og mannen tegjer. — 



17. Ein drope er ingen drykk. — 



18. Ein kjem ikkje djupare enn åt botnen. — 



19. Stillaste vatnet hev djupaste grunnen. — 



20. Gamle båtar vil leka. — 



21. Eld og vatn er vonde herrar, men gode tenarar. — 



22. Ein dag um våren gjerer ei vike um hausten. — 



23. Vil du eta med lyst, skal du streva fyrst. — 



24. Det ser alle på andre, og ingen på seg sjølv. — 



25. Den eine ramnen høgg ikkje auga ut på den andre. — 



26. Hugen fer som draumen, att og fram i straumen. — 



27. Den som ofte skyt, han eingong råkar. — 



28. Det er seint å bita, når tennerne er burte. — 



29. Tidi hev sterke tenner. — 



30. Andre tider, andre seder. — 



