16 ERNST W. SELMER. [Nr, 



IV F A: B. 



31. Etter varme dagar kjem det stundom kalde kveldar. — 



32. Idag raud, i morgon daud. — 



33. Ein ser ingi stjerner der soli er. — 



34. Svarte kyr gjev kvit mjølk. — 



35. Lite bord og mange gjester er ei møda. — 



36. Som ein bryggjar fær ein baka. — 



37. Eit ord i tidom er betre enn ti i utidom. — 



38. Ein god ven er gull verd. — 



39. Ei svole gjer ingen sumar. — 



40. Ein uven er for mykje, og hundrad vener er ikkje nok. — 



41. Det er leidt å gøyma, so at ein ikkje kann finna. — 



42. Den faste handi dreg den lause til seg. — 



43. Kjært barn hev mange namn. — 



44. Barnet lærer i den skulen det gjeng. — 



45. Gode born tuktar seg sjølve. — 



46. Han Arne dansa, og Pål han spela; det small i biten og 

 song i fela. — 



47. Skoda ikkje gjenta i kyrkja, men helder i deigtroget. — 



48. Lat augo ganga og henderne standa. — 



49. Det syner på augom kva som under bur. — 



50. Det er fleire flekkute bikkjor enn presten si. — 



51. Ørnen fangar ingi flugor. — 



52. Gutane slo, og gjentone raka, og hjurdingen bles i horn. — 



53. Den som søv han syndar ikkje. — 



54. Beste biten skal ein hava til sist. — 



55. Klenaste bøkerne hev lengste namni. — 



56. Ei liti tuve kann velta eit stort lass. — 



57. Alt for kvast er alltid til last. — 



58. Den som lenge lever fær mykje høyra. — 



59. Di fleire skifte, di lengre leik. — 



60. Kniv utan skaft er gagnlaus kraft. — 



61. Borni er som kyrna, dei eta det beste fyrst. — 



62. Bygdene var til fyrr byane. — 



